Ze boog zover voorover
Ze boog zover vooroverdat ik bang was dat ze brak
en ze fluisterde heel zachtjes in m'n oor:
"De rook is hier te snijden, oh ik snak
zo naar frisse lucht."
En ik ben met haar gevlucht.
Buiten op de verlaten boulevard
waait de wind de krullen uit haar haar
meeuwen zeilen als snippers papier
over en onder langs de pier
de avond viel met windkracht elf.
Het had al flink gevroren
er lag ijs in de fontein
ze lachte en ze zei:
"Ik zoek een man
die desnoods op zijn sokken schaatsen kan,"
ik heb urenlang
daar met haar geschaatst.
Zij is overal voor te vinden
en ik ben nergens tegen
we speelden als twee uitgelaten kinderen op het ijs.
Zij is overal voor te vinden
en ik ben nergens tegen
want zij is niet verlegen en ik ben niet goed wijs.
Deze stad is zo lek als een vergiet
het tocht hier en beschutting is er niet
overal is er die snijdende wind
die ons in elk portiek weer vindt
dit is geen stad, dit is een gat.
Om warm te blijven kochten wij een grote zak patat
en we voerden alle meeuwen uit die stad
aan elke vogel vroeg ze heel beleefd
of ie wel voldoende mayonaise had.
Zij is overal voor te vinden
en ik ben nergens tegen
we schreeuwden als twee uitgelaten kinderen naar elkaar.
Zij is overal voor te vinden
en ik ben nergens tegen
de één die ziet ze vliegen en de ander houdt van haar.
Ela se inclinou tanto
Ela se inclinou tanto que eu fiquei com medo de que ela quebrasse
E ela sussurrou bem baixinho no meu ouvido:
"A fumaça aqui tá densa, oh eu anseio
Por um ar fresco."
E eu fugi com ela.
Lá fora, na calçada deserta
O vento bagunça os cachos do cabelo dela
As gaivotas voam como pedaços de papel
Sobre e sob o píer
A noite caiu com vento forte.
Já tinha congelado bastante
Havia gelo na fonte
Ela riu e disse:
"Eu procuro um cara
Que, se precisar, patine de meia,"
Eu passei horas
Patinando com ela.
Ela tá sempre a fim de algo
E eu não sou contra nada
Nós brincamos como duas crianças alegres no gelo.
Ela tá sempre a fim de algo
E eu não sou contra nada
Porque ela não é tímida e eu não sou muito esperto.
Essa cidade é furada como uma peneira
Aqui tá ventando e não tem abrigo
O vento cortante tá em todo lugar
Que nos encontra em cada marquise
Isso não é uma cidade, isso é um buraco.
Pra nos aquecer, compramos um saco grande de batata frita
E alimentamos todas as gaivotas daquela cidade
Pra cada pássaro, ela perguntava educadamente
Se ele tinha maionese suficiente.
Ela tá sempre a fim de algo
E eu não sou contra nada
Nós gritamos como duas crianças alegres um pro outro.
Ela tá sempre a fim de algo
E eu não sou contra nada
Um vê as gaivotas voando e o outro ama ela.