Zonder Pardon
Misschien wel een domme vergissing.
Misschien een verduisterde zon.
Voor de zekerheid een kleinere liefde:
een uitvlucht zonder pardon.
Nooit meer een taal of een teken.
Hebben wij echt ooit bestaan?
Jij hebt een man, twee wolken van kinderen,
en ik een uitstekende baan.
Misschien wel een wals in de hemel.
Misschien wel een blues in een kroeg.
Diep van binnen nog die brandende zin:
Voor de dood is het ietsje te vroeg.
Jij hebt mij liefde en leven geleerd.
Jij was het liefst van ons beiden.
Jij hebt in mij steeds het leven begeerd.
Ik kan jouw liefde niet lijden.
Misschien was het zuivere lafheid.
Misschien het gezonde verstand.
Al wat ik verdicht heb, waarop ik geen zicht heb,
koester jij in de palm van je hand.
Misschien wel een wals in de hemel.
Misschien wel een blues in een kroeg.
Diep van binnen nog die brandende zin:
Voor de dood is het ietsje te vroeg.
Jij hebt mij liefde en leven geleerd.
Jij was het liefst van ons beiden.
Jij hebt in mij steeds het leven begeerd.
Ik kan jouw liefde niet lijden.
Sem Piedade
Talvez tenha sido um erro bobo.
Talvez um sol encoberto.
Pra garantir, um amor menor:
um refúgio sem piedade.
Nunca mais uma língua ou um sinal.
Nós realmente existimos algum dia?
Você tem um homem, duas nuvens de filhos,
e eu um emprego excelente.
Talvez uma valsa no céu.
Talvez um blues em um bar.
Lá no fundo ainda aquela chama ardente:
Antes da morte, é um pouco cedo demais.
Você me ensinou amor e vida.
Você era o que eu mais queria.
Você sempre desejou a vida em mim.
Eu não consigo suportar seu amor.
Talvez tenha sido pura covardia.
Talvez um bom senso.
Tudo que eu escrevi, do que não tenho visão,
você guarda na palma da sua mão.
Talvez uma valsa no céu.
Talvez um blues em um bar.
Lá no fundo ainda aquela chama ardente:
Antes da morte, é um pouco cedo demais.
Você me ensinou amor e vida.
Você era o que eu mais queria.
Você sempre desejou a vida em mim.
Eu não consigo suportar seu amor.