395px

Despreocupados

Vanaheim

Onbevangen

Hoort het gedreun van den oorlog
Die eeuwig woedt en ons bloed laat stromen
Een goede nachtrust heeft men lang niet gehad
Boze dromen tonen wat gaat komen

Dra het oord is gevestigd
Zal de welvaart vormen, de stam vergroten
Men belove met hoofd geheven
Eervol en trots hun ziel te geven

Zij zijn onbevangen

Naïef zijn de kind’ren van het woud
Eenmaal ontkomen is er niets dat hen weerhoudt
Van het treden in de sporen van hun held
Die hen bij terugkeer de verhalen vertelt

Met doodsgevaar, volbreng ik mijn plichten
Verman ik mij en is de streek in mijn gevang
Door mijn bevelen dapper te verrichten
Verstrijk ik roem waar ik zo hevig naar verlang

Schouw het gezicht van de welstand
Door moed en gave in stand gehouden
Met de hartstocht voor het voortbestaan
Natuur nabij heeft doen benauwen

Diep in de nacht vormt een drogbeeld
De verschijningen der duisterheden
Angst en moeheid met trots verslagen
Wordt het woud met moed betreden

Zij zijn onbevangen

Naïef zijn de kind’ren van het woud
Eenmaal ontkomen is er niets dat ze weerhoudt
Van het treden in de sporen van hun held
Die hen bij terugkeer de verhalen vertelt

Ik doorsta stromende regen
Bewapend ren ik door de bossen van weleer
Opgegroeid in een huis vol strategen
Verzet ik mij en volg ‘k mijn laatste dag de heer

Door weerzin bezeten
Door vader geëerd
Door goden verstoten
De duistere wouden ingekeerd

Dwalend in het avondrood
Jagend op de laatste vacht
Klinkt een dreun die het oor verdooft
Door gewekte reuzen opgewacht

Ontwapend in een ommezien
Gestraft door diens besmeurd gemoed
Kruipend terug naar huis begeven
Waar vader zijn zoon ‘s morgens treft in bloed

Despreocupados

Ouça o estrondo da guerra
Que eternamente arde e faz nosso sangue correr
Um bom sono não se tem há muito tempo
Sonhos ruins mostram o que está por vir

Logo o lugar será estabelecido
A prosperidade surgirá, a tribo crescerá
Prometem com a cabeça erguida
Honrados e orgulhosos, darão suas almas

Eles são despreocupados

Ingênuas são as crianças da floresta
Uma vez escapando, nada as impede
De seguir os passos de seu herói
Que ao voltar, conta as histórias para eles

Com perigo de morte, cumpro meus deveres
Reprimindo-me, e a região está em minha prisão
Por ordens, bravamente realizo
Espalhando fama que tanto anseio

Contemple o rosto da prosperidade
Mantido por coragem e talento
Com a paixão pela sobrevivência
A natureza próxima trouxe sufoco

Noite adentro, forma-se uma ilusão
As aparições das trevas
Medo e cansaço derrotados com orgulho
A floresta será adentrada com coragem

Eles são despreocupados

Ingênuas são as crianças da floresta
Uma vez escapando, nada as impede
De seguir os passos de seu herói
Que ao voltar, conta as histórias para eles

Eu enfrento a chuva torrencial
Armado, corro pelas florestas de outrora
Cresci em uma casa cheia de estrategistas
Resisto e sigo meu último dia, o Senhor

Possuído pelo desgosto
Honrado pelo pai
Rejeitado pelos deuses
Retornando às florestas sombrias

Vagueando no crepúsculo
Caçando a última pele
Ressoa um estrondo que ensurdece
Esperado por gigantes despertados

Desarmado em um instante
Punido por sua mente manchada
Rastejando de volta para casa
Onde o pai encontra seu filho pela manhã em sangue

Composição: Zino van Leerdam / Bram Trommelen / Mike Seidel / Michael van Eck