Verloren
Snijdende noordenwind start een eindeloze winternacht
Verenigd bij ‘t vuur na de strijd
Verruiming der geest heeft onze zielen alhier bijeen gebracht
De geest die terug staart in de tijd
Jaren uitzichtloos waar ijver almaar rijst
Een generatie verloochend, kleuren der leven vergrijsd
Dagen enerlei, een eindeloos cirkelgang
Ten lange lesten gevormd tot de bevrijdingssdrang
Gelijk een bloesem die eerstmaals zijn stam uit de bodem reikt
Zonder het daglicht haar bestrijkt
Met het uitzicht op leven evenwel haar takken spreidt
Ontbrekend aan zon en water bezwijkt
Zowaar richt ik tot u, de god die ik heb verjaagd
Verleen uw heerlijkheid, die eens onjuist is geslaakt
Eertijds levensvree, uw zang wordt zalig verstaan
Rijk geboren, doch van aard der wijsheid ontdaan
Perdido
O vento cortante do norte inicia uma noite de inverno sem fim
Reunidos ao redor do fogo após a batalha
A expansão da mente trouxe nossas almas aqui juntas
O espírito que olha para trás no tempo
Anos sem esperança onde a dedicação só aumenta
Uma geração renegada, as cores da vida se tornaram cinzas
Dias iguais, um ciclo interminável
Finalmente moldados para a ânsia de liberdade
Como uma flor que pela primeira vez estende seu caule do solo
Sem a luz do dia que a toca
Com a perspectiva de vida, ainda assim espalha seus galhos
Faltando sol e água, ela sucumbe
Certamente me dirijo a você, o deus que eu expulsei
Conceda sua glória, que um dia foi injustamente proclamada
Antigamente paz na vida, seu canto é ouvido com alegria
Nascido rico, mas desprovido da sabedoria.
Composição: Bram Trommelen / Michael van Eck