Mierontie
Kun ol kantajani kaonnu
oma emo eestynyt
Hylkäsi hyvä sukuni
omat veljet vierastui
Pois miut koista karkotettiin
ainut suku ajeli
koivunvitsaset käessä
hiekkatielle miut heitettiin
Jouvuin kurja kiertämään
kurja kiertämään
nälän kanssa nääntymään
nääntymään
Jouvuin kurja kiertämään
kurja kiertämään
nälän kanssa nääntymään
nääntymähän
Kurja kuun kulkija huudan
valitettelen vaikeuttain
Ei oo kurjalla kotia
valkeutta vierellään
Jouvuin kurja kiertämään
kurja kiertämään
nälän kanssa nääntymään
nääntymähän
Pakkasessa parkumaan
päivät parkumaan
viluisena vonkumaan
vonkumahan
Minne mennä minne matkota
kuinka kauas kurja kulkea?
Salama satuta
Ukko lyö ylinen Jumala
Caminho da Desgraça
Quando eu, o portador, me afastei
minha mãe se afastou
Rejeitou minha boa linhagem
meus próprios irmãos se afastaram
Fui expulso de entre os meus
a única família se foi
com ramos de bétula na mão
jogaram-me na estrada de areia
Acabei me tornando um errante
um errante
morrendo de fome
morrendo
Acabei me tornando um errante
um errante
morrendo de fome
morrendo
Grito, viajante da lua
lamentando as dificuldades
Não há lar para o miserável
com a luz ao seu lado
Acabei me tornando um errante
um errante
morrendo de fome
morrendo
No frio, a chorar
dias a chorar
tremendo de frio
a gemer
Para onde ir, para onde viajar
quão longe pode o miserável andar?
Raio, me atinge
Deus, o Altíssimo, me golpeia