Kirkkomuan Kansoo
Pellolta roovan raeskooman
Niityltä kivien kyntämän
Kaakoo korvesta kuusien, syvältä soijen sisältä
Tulloo paekoilta pelekojen
Nousee sisältä syvvyyven
Murhemielj', murhooja
Kylymä usma utunen
Meijjät kaekki nuo ykstellen noutaa
Haataan joutaa jokkaenen
Yhtä kansoo kirkkomuan
Iänet sumussa sakkeessa
Huastaa kieltä kuolleijen
Kirroo kovvoo kohtaloo, eläviä inhoten itköö
Iliman iäntä ilimestyy
Väkkee sumun seasta
Kuolleet käjet koholla
Kansoo kirkkomuan
Povo da Igreja
Do campo vem a poeira
Do prado onde as pedras foram cavadas
Ecoa da floresta entre os pinheiros, de dentro do pântano profundo
Vem das sombras dos medos
Surgindo das profundezas
Tristeza, assassino
Fria névoa nebulosa
Nós todos vamos juntos buscar
Vamos nos reunir, cada um
Um só povo da igreja
Ecos na névoa densa
Gritam a língua dos mortos
Escrevem um destino cruel, chorando pelos vivos com desgosto
O ar da eternidade se revela
Gente surge da neblina
Mortos com as mãos levantadas
Povo da igreja