Nigún lugar está lonxe
Un oito de maio,
ás dez da mañá,
chegan ó camposanto
dous cadaleitos,
A chuvia e o vento
acompáñaos.
Dous homes esperan
para soterralos
A noite anterior,
unha fría habitación.
Ninguén da vila
ó velorio asistiu
Só a miseria
e a esperanza
acompañoulles,
ata que amenceu
Ninguén lles vai chorar
Ninguén lles porá flores.
Nun apartado
dúas cruces cravadas
sobre fondo branco,
dous números en negro.
Ó carón atópase
o luxo e as flores.
E unha lápida que prega,
ningún lugar está lonxe
Ninguén lles vai chorar
Ninguén lles porá flores.
Nenhum lugar está longe
Um oito de maio,
às dez da manhã,
chegam ao cemitério
dois caixões,
A chuva e o vento
os acompanham.
Dois homens esperam
para enterrá-los
Na noite anterior,
um quarto frio.
Ninguém da cidade
foi ao velório
Só a miséria
e a esperança
os acompanharam,
até que amanheceu
Ninguém vai chorar por eles
Ninguém vai pôr flores.
Num canto
duas cruzes cravadas
sobre fundo branco,
dois números em preto.
Ao lado está
o luxo e as flores.
E uma lápide que reza,
n nenhum lugar está longe
Ninguém vai chorar por eles
Ninguém vai pôr flores.