Niño Bien
Niño bien, pretencioso y engrupido,
Que tenés berretín de figurar;
Niño bien que llevás dos apellidos
Y que usás de escritorio el petit bar;
Pelandrún que la vas de distinguido
Y siempre hablás de la estancia de papá,
Mientras tu viejo, pa' ganarse el puchero,
Todos los días sale a vender fainá.
Vos te creés que porque hablás de ti,
Fumás tabaco inglés
Paseás por sarandí,
Y te cortás las patillas a lo rodolfo
Sos un fifí.
Porque usás la corbata carmín
Y allá en el chantecler
La vas de bailarín,
Y te mandás la biaba de gomina,
Te creés que sos un rana
Y sos un pobre gil.
Niño bien, que naciste en el suburbio
De un bulín alumbrao a querosén,
Que tenés pedigrée bastante turbio
Y decís que sos de familia bien,
No manyás que estás mostrando la hilacha
Y al caminar con aire triunfador
Se ve bien claro que tenés mucha clase
Para lucirte detrás de un mostrador.
Garoto de Classe
Garoto de classe, pretensioso e metido,
Que tem a mania de se exibir;
Garoto de classe que leva dois sobrenomes
E que usa de escritório o barzinho;
Metido que se faz de distinto
E sempre fala da fazenda do papai,
Enquanto seu velho, pra ganhar o pão,
Todo dia sai pra vender fainá.
Você se acha que porque fala de si,
Fuma tabaco importado
E passeia pela Sarandí,
E corta as patilhas estilo Rodolfo
Se acha um chique.
Porque usa a gravata carmesim
E lá no Chantecler
Se faz de dançarino,
E se joga a pomada no cabelo,
Se acha que é um sapo
E é só um pobre otário.
Garoto de classe, que nasceu no subúrbio
De um cortiço iluminado a querosene,
Que tem pedigree bem duvidoso
E diz que é de família boa,
Não percebe que tá mostrando a verdadeira face
E ao andar com jeito de vencedor
Fica bem claro que você tem muita classe
Pra se exibir atrás de um balcão.