Tots Els Paisatges Són Iguals
Es des de la foscor i la deseperança d'aquests dies
que anhelo i somio les forces que ara em manquen.
Per veure'm en el mirall d'aquells que semblem posseidors
de tot allò que condueix a la terra de camins dòcils
i planers per on s'hi passegen els autocomplaguts.
Però jo és a la foscor on hi veig clar,
més val no buscar reflexes impossibles.
Per allà on els esperits rectes només hi veuen principis i abismes,
ho m'hi faig fort a cada pas i construeixo mon destí,
com si cap altre escenari fós possible.
Fer i desfer doncs, són la meva pàtria
on el que és fosc brilla com el més clar dels dies,
i el meu esguard troba allò que cerca en la tenebra.
Fos o clar, planer o abrupte, tant se val
ben mirat tots els paisatges són iguals.
Todos os Paisagens São Iguais
É desde a escuridão e a desesperança desses dias
que anseio e sonho as forças que agora me faltam.
Para me ver no espelho daqueles que parecemos possuidores
de tudo que leva à terra de caminhos suaves
e planos por onde passeiam os autocomplacentes.
Mas eu é na escuridão que vejo claro,
é melhor não buscar reflexos impossíveis.
Por onde os espíritos retos só veem princípios e abismos,
me fortaleço a cada passo e construo meu destino,
como se nenhum outro cenário fosse possível.
Fazer e desfazer, portanto, é minha pátria
onde o que é escuro brilha como o mais claro dos dias,
e meu olhar encontra o que busca na penumbra.
Escuro ou claro, plano ou abrupto, tanto faz
bem olhado, todos os paisagens são iguais.