Tuoni Tuo, Tuoni Vie
Mies on matkalla soratien laitaa, ja soratien laitaa
Niityn reunalla ojaa kaivaa vanha mies, se ojaa kaivaa
Kaukana pellolla rukiin aallot, lainehtii viljavat aallot
Kasaten harteille vanhan painon?
Muassansa huudot tuuli tuo
Mies on matkalla soratien laitaa, ja soratien laitaa
Vanhuksen hilpeä ilme vaivaa kulkijaa, kovin vaivaa
Luisevan kätensä tervehdykseen kohottaa kulkijan suuntaan
Aivan kuin jokin koittaisi apua huutaa?
Vilja meren lailla hymyää
Mies on matkalla soratien laitaa, tärviöön viedä soratie taitaa
Penkereen reunalla vanhus laulaa hyräellen, vanhus laulaa
?Kerran sinutkin rukiiseen peltoon lasketaan, rukiiseen peltoon?
Ja vähitellen hiipiä pelko alkaa?
Muassansa huudon tuuli vie
Trovão Teu, Trovão Vem
Homem tá na estrada, beirando a poeira, e beirando a poeira
Na beira do campo, um velho cavando um buraco, ele tá cavando
Lá longe no campo, as ondas do centeio, as ondas do trigo balançam
Carregando um peso antigo nas costas?
Dentro de mim, os gritos que o vento traz
Homem tá na estrada, beirando a poeira, e beirando a poeira
A expressão alegre do velho incomoda o viajante, incomoda bastante
Levantando a mão magra em saudação pro viajante
Como se algo estivesse tentando gritar por ajuda?
O trigo sorri como o mar
Homem tá na estrada, a poeira vai levar o caminho
Na beira da estrada, o velho canta, cantando, o velho canta
?Um dia você também vai ser plantado no campo de centeio, no campo de centeio?
E aos poucos, o medo começa a se arrastar?
Dentro de mim, o grito que o vento leva
Composição: K. Viikate