Me Olemme Myöhäiset
Tervehdys täältä unholan uljaat!
Jossa vain pimeä kuljettaa
Maksamaan aamuisen auringon lunnaat
Me olemme myöhäiset
Yö nostaa syliin, sylissään kantaa
Kuin neidon ylitse kynnyksen
Käy nokena vaahto vapauden rantaan
Me olemme
Me olemme niin myöhäiset
Menee unet hukkaan kera taivas putoaa niskaamme,
me tiskaamme kyyneleillä tyynten merten
Ei ole hukkaa sitä kuuta ulvomaan,
joka pirullisella valollansa silitellen hiuksiamme harjaa
Se kirstuun lukittu, salvattu tuhanteen kertaan
Avaimet kadonneet nousevaan aurinkoon
Ei viiltojen välistä tunnista vuotavaa verta
Me olemme
Me olemme
Me olemme myöhäiset
Menee unet hukkaan kera taivas putoaa niskaamme,
me tiskaamme kyyneleillä tyynten merten
Ei ole hukkaa sitä kuuta ulvomaan,
joka pirullisella valollansa hiuksiamme harjaa
Nós Somos Tarde Demais
Saudações daqui dos vales do esquecimento!
Onde apenas a escuridão nos guia
A pagar o resgate do sol da manhã
Nós somos tarde demais
A noite nos acolhe, nos carrega em seus braços
Como uma donzela atravessando o limiar
Caminha como fumaça até a praia da liberdade
Nós somos
Nós somos tão tarde demais
Os sonhos se perdem enquanto o céu desaba sobre nós,
nós lavamos com lágrimas os mares tranquilos
Não há desperdício na lua a uivar,
que com sua luz maligna acaricia nossos cabelos
Está trancado no caixão, selado mil vezes
As chaves perdidas no sol nascente
Não se reconhece o sangue que escorre entre os cortes
Nós somos
Nós somos
Nós somos tarde demais
Os sonhos se perdem enquanto o céu desaba sobre nós,
nós lavamos com lágrimas os mares tranquilos
Não há desperdício na lua a uivar,
que com sua luz maligna acaricia nossos cabelos