395px

Selva

Viikate

Korpi

Laveri on kapea
selkänahka patjana
seinät sementtiin vivahtaa
Rappauksina raatoja
betoni tuoksuu
vaan ilman kaltereita tästä saa ei vankilaa

Tämä on vastaus jonka lukitsin
Tämä on Elämä jonka valitsin

Ulkosalla uljas ilma, onni suosii tänä yönä rohkeaa
Vieressä viisi hirttä poikki, kuudennen juureen silti janoaa

Miksi mielin silti olemaan
kuin varjo tai kuollut haavanlehti konsaan
Miksi ovat vaihtoehdot koleasta koleaan
vaikka yöpuu on lämmin ja syrjässä elämän

Eivät nälkäkurjet auraa ilman tietä kuilun parras painonaan
Seitsemää laihaa vuotta saadaan vielä toinen tovi odottaa

Miksi mielin silti olemaan
kuin varjo tai kuollut haavanlehti konsaan
Miksi ovat vaihtoehdot koleasta koleaan
vaikka yöpuu on lämmin ja syrjässä elämän

Enkeleitä ympärillä, yksi yli muiden yötä valaisee
Silkin tuntu sivekkeellä sydänluolan lattioita lakaisee

Miksi mielin silti olemaan
kuin varjo tai kuollut haavanlehti konsaan
Miksi ovat vaihtoehdot koleasta koleaan
vaikka yöpuu on lämmin ja syrjässä elämän

Niin että taivaskin jo saa
pyörittää suurta ja pilvistä päätään ja
kai kaikkea voi vastustaa
vaikka portit on auki ja kohdalla hautausmaan

Korpi korpien välistä kutsuu, se laulaa,
se hiljaa hyräilee
laulua sydänjuuren takaa

Korpi korpien välistä kutsuu, se laulaa,
se hiljaa hyräilee
laulua, jonka päällä sielukin makaa…

Selva

A clareira é estreita
com pele nas costas como colchão
as paredes se tingem de cimento
como se fossem restos
o cheiro de concreto
mas sem grades, aqui não é prisão

Essa é a resposta que trancafiei
Essa é a vida que escolhi

Lá fora o ar é glorioso, a sorte sorri para quem é ousado esta noite
Ao lado, cinco cordas cortadas, mas a sexta ainda anseia

Por que ainda quero estar aqui
como uma sombra ou uma folha morta de uma árvore
Por que as opções vão do frio ao gélido
mesmo que a cama noturna seja quente e afastada da vida

As cegonhas famintas não aram sem caminho, com o peso do abismo
Sete anos magros ainda vão nos fazer esperar mais um pouco

Por que ainda quero estar aqui
como uma sombra ou uma folha morta de uma árvore
Por que as opções vão do frio ao gélido
mesmo que a cama noturna seja quente e afastada da vida

Anjos ao meu redor, um brilha mais que os outros, iluminando a noite
A sensação de seda varre os pisos do coração

Por que ainda quero estar aqui
como uma sombra ou uma folha morta de uma árvore
Por que as opções vão do frio ao gélido
mesmo que a cama noturna seja quente e afastada da vida

Para que até o céu possa
girar sua grande e nublada cabeça e
quem sabe tudo pode ser resistido
mesmo que os portões estejam abertos e ao lado do cemitério

A selva chama entre as matas, ela canta,
e murmura suavemente
uma canção que vem do fundo do coração

A selva chama entre as matas, ela canta,
e murmura suavemente
uma canção sob a qual a alma também repousa…

Composição: Kaarle Viikate