Koulutie on hiljainen
[K. Viikate]
Kiipeää aamu taivaanrannastaan
Puiden väliin varjot poistuu tieltä koin
Koulutien piennar on yhä hiljainen
Ei painu sora alla pienten askelten
Pohjatuulen tieltä on lehdet väistyneet
Myllättyä maalta kesken öisen taipaleen
Pienen koivun juurella kiven lohkare
On tehtävänsä tehnyt
Kiven alla piilossa tukko hiuksia
Ei pieni pää kestänyt kiven painoa
Valkeneva aamu tuo huolen tullessaan
Vaikka luonto herää hiljaa, jää yksi nukkumaan
A Estrada da Escola é Silenciosa
[K. Viikate]
A manhã sobe no horizonte
As sombras entre as árvores desaparecem do caminho
A beira da estrada da escola ainda está silenciosa
Não se ouve a brita sob os pequenos passos
Do caminho do vento norte, as folhas se afastaram
Reviradas da terra no meio da jornada noturna
Ao pé de um pequeno bétula, uma pedra se quebrou
Cumpriu sua missão
Debaixo da pedra, escondido, um punhado de cabelos
A pequena cabeça não suportou o peso da pedra
A manhã que clareia traz a preocupação consigo
Embora a natureza acorde em silêncio, um fica dormindo