Autuaat
Ei paina mieltä vaikka hengetön, huomenna hengetön
Olisin nukkumassa nurmen alla
Niin kovin kaivomme on vedetön, ontto ja vedetön
Ei löydy tilkkaa edes raapimalla
refrain:
Kun kaivaa routamaasta onneaan
Sen ymmärtää vain autuaat
Ei polta huoli vaikka makaisin, selälläin makaisin
Suojassa viilutetun tammikannen
On sillä tiellään, eikä takaisin, tuskinpa takaisin
Palaavat jälkeen kylmän rautakangen
refrain
Suuttuisi en vaikka jo olisin, tuhkana olisin
Uurnassa isoäidin akkunalla
Kun riitä aika ei vaik' sotisin, ikäni sotisin
Paineessa väkijuomain hirmuvallan
refrain
Iän ottaa ja voimat kuluttaa
Kun matka kulkee läpi täyttyvien hautuumaiden
Kenelle kostaa ja ketä kurittaa
Eihän meillä ole kuin ymmärrystä autuaiden
Abençoado
Ei, não se preocupe, mesmo sem vida, amanhã sem vida
Eu estaria dormindo sob a grama
Tão profundamente seco está nosso poço, vazio e seco
Não se encontra uma gota nem arranhando
refrão:
Quando se cava no solo congelado a sua sorte
Só os abençoados entendem
Não me queima a preocupação, mesmo que eu estivesse deitado, de costas deitado
Protegido sob a tampa de carvalho resfriada
Está no seu caminho, e não volta, mal volta
Retornam depois do frio com a barra de ferro
refrão
Não ficaria bravo, mesmo que já estivesse, em cinzas eu estaria
Na urna na janela da vovó
Quando o tempo não importa, mesmo que eu lutasse, lutaria a vida toda
Sob a pressão do poder das bebidas fortes
refrão
A idade leva e as forças consomem
Quando a jornada passa por cemitérios cheios
A quem se vinga e quem se castiga
Não temos mais do que a compreensão dos abençoados