Lahja
Kuusen alla leikit pienten pellavapäiden
Nyt on Maijat, Heikit lahjansa avanneet
Vaan on perheen pää, isä mietteissään
Mitä pohtii, puntaroi, tienneekö tuota itsekään
Takin päälleen laittaa, "Kauaa viivy en"
Tuisku ei matkaa haittaa, perille saapuen
On hiljaista pihassa, ei näy jälkiä lumessa
Lahjan laskee, asettaa keskelle lumista verantaa
Vaan yksinään jää lahja kuistille seisomaan
Ei aukene ulko-ovi sovintoa solmimaan
Ja mielipaha karvas jää rintaa kalvamaan
Sen ken ois voinut tietää, että jälleen
Viettää saa juhlaa katkeraa
Presente
Debruçados sob a árvore, brincam os pequenos de cabelo de linho
Agora é a vez de Maija e Heiki abrirem seus presentes
Mas o chefe da família, o pai, em seus pensamentos
O que ele pondera, será que sabe disso tudo?
Coloca o casaco, "Não vou demorar"
A nevasca não atrapalha, ele chega ao destino
Está silencioso no quintal, não há rastros na neve
Deixa o presente, coloca no meio do pátio coberto de neve
Mas sozinho fica o presente parado na varanda
A porta da frente não se abre para selar a paz
E a amargura amarga fica a corroer o peito
Quem poderia saber que novamente
Teríamos uma celebração amarga