Vesi jota pelkäät
Ympärillä yötöntä ja ympärillä yötä
Ympärillä pylväitä marmorin makeaa
Kauneuskin kerääntyy vain kauneuden myötä
On vesi veden makuista vaan veri erilailla sakeaa
Siel vaurauden kuusikuusikuusimetsä huojuu
Ja nousee rinnalle idyllin yltäkylläisyys
Ja sairaudet pelon lailla toisahalla huokuu
Ei epävarmuuden tilalla tuoksu iäisyys
Ei vaivaa puute, huoli
Omat pitävät huolen omistaan
Eikä enää vastapuoli
Tässä ajassa juhli voittoaan
On syytä olettaa, on syytä yhteen vetää
Kun terve puna elämän kasvoilta katoaa
Niin pyhäpäivän aamu viimein autereena herää
Ja kirkonkellot korkeuksista jakaa jokaiselle kutsuaan
Silloin tiesin... (3x)
Mikä meidät erottaa
Se on vesi, jota pelkäät
Se on vesi, joka vihkimaljassa kestää
Água que você teme
Ao redor, noites sem fim e ao redor, a noite
Ao redor, colunas de mármore doce
A beleza se reúne apenas com a beleza
A água tem gosto de água, mas o sangue é espesso de outra forma
Na floresta da riqueza, o pinheiro balança
E surge ao lado a abundância do idílio
E as doenças, como o medo, suspiram do outro lado
Não há aroma de eternidade no lugar da incerteza
Não há falta, preocupação
Os meus cuidam dos seus
E não há mais o adversário
Neste tempo, celebra sua vitória
É razoável supor, é razoável juntar
Quando o vermelho saudável desaparece do rosto da vida
Então a manhã do domingo finalmente acorda em névoa
E os sinos da igreja do alto compartilham seu chamado a todos
Então eu soube... (3x)
O que nos separa
É a água que você teme
É a água que resiste no cálice da bênção