395px

Aysem

Volkan Konak

Ayþem

ayisem ineklerun hep karabas karabas
gelir misun benumla yaylalara arkadas
ayiseme yan gozle kimseler bakmayacak
o yaylaya cikmadan cicekler acmayacak

giyin kusan ayisem gel gec bizum koylerden
bakacagum pesune utanirum ellerden
atun benu atese cayir cayir yanayim
koyun benu mezara ayisemle uyuyayim

siir:
evet aysem, memleketler icinde bir guzel memlekettir
turkiye'm. ve memleketimizde kadin olmak zor zanaat bilirim.
sen gittikten sonra degisen pek sey yok buralarda, yine
rahsan var yine suleyman var ve yine orumcek beyinler...

ablam kizina senin adini verdi,seslenmeye dayanamam.ama
sen olume yan, yan da uyan,uyan da guldugunu bestelerime
isleyeyim kadinim... ha! bu arada unutmadan, bu sene de
sampiyonluga oynuyoruz ama sen olume yan, yan da uyan,uyan
da guldugunu bestelerime isleyeyim kadinim...kadinim...

Aysem

ayisem, as vacas sempre tão escuras, tão escuras
você vem comigo para as montanhas, amiga
olhe para mim, ninguém vai olhar
as flores não vão abrir sem subir naquela montanha

vista-se, minha aysem, vem, vamos para nossas vilas
vou olhar pra você, me envergonho das suas mãos
me queime, me jogue no fogo, quero arder
me leve pro túmulo, quero dormir com você

poema:
sim, aysem, é um lindo lugar entre os países
minha Turquia. e ser mulher aqui é um trabalho difícil, eu sei.
depois que você foi embora, não mudou muita coisa por aqui, ainda
tem o Rahsan, ainda tem o Suleyman e ainda tem as mentes de aranha...

minha irmã deu seu nome à filha, não consigo me conter pra chamar. mas
você queime na morte, queime e acorde, acorde e eu vou
colocar sua risada nas minhas canções, minha mulher... ah! e não posso esquecer, este ano
estamos lutando pelo campeonato, mas você queime na morte, queime e acorde, acorde
e eu vou colocar sua risada nas minhas canções, minha mulher... minha mulher...