Jestem

Eu Sou

Jestem

Olhos frios se tingem de sangue já sobre os telhadosChłodne oko krwią zachodzi już nad dachami
Uma gota de paixão, uma faixa de desejo, dor, raiva e maldade;Kropla pasji, smuga pragnień, żalu, gniew i złość;

Força de sentir diante do cálculo frio,Siła uczuć wobec zimnej kalkulacji,
A noite chega e acalma o dia inquieto.Noc nadchodzi i ukoi niespokojny dzień.

E quando a noite vem, eu abro meu casuloA gdy noc, ja otwieram kokon
Agora nada pode me ferirTeraz nic nie zrani mnie

A noite chega e envolve o medo com um cobertor geladoNoc nadchodzi i otuli strach chłodnym kocem
De repente, alguém se torna uma sombra estatísticaNagle stał się siną zjawą statystyczny ktoś
Na escuridão da noite, todos os rostos são tão iguaisW nocnym mroku wszystkie twarze są tak jednakie
Verdade, igualdade, mistério, quando a escuridão chega.Prawda, równość, tajemnica, gdy nadchodzi mrok.

E quando a noite vem, eu abro meu casuloA gdy noc, otwieram kokon
Agora nada pode me ferirTeraz nic nie zrani mnie
Quando a noite chega, agora ninguém vê alémKiedy noc, teraz nikt nie widzi dalej

Sob a sombra, amantes cinzentosPod osłoną cienia szarzy kochankowie
Adquirem novas cores, revelando seus rostosNabierają nowych barw, odsłaniają swoje twarze
Olhos são portais de sonhos, lábios dançam em uma dança selvagem,Oczy są wrotami marzeń, usta plotą w dzikim tańcu,
Por um momento ele acredita que ama, ela eternamente fielPrzez chwilę on wierzy, że kocha, ona wiecznie wierna
Chamado da sombra, saindo de suas tocas;Cienia zew, wychodzą z dziupli;
Chamado da sombra, arrancando as máscarasCienia zew, zdzierają maski
Agora nada pode me ferir,Teraz nic nie zrani mnie,
Agora nada pode me tocarTeraz nic nie dotknie mnie

Agora ninguém vê além,Teraz nikt nie widzi dalej,
Agora ninguém entende mais,Teraz nikt nie rozumie więcej,
Agora ninguém se atreveráTeraz nikt śmiać się nie będzie
A fraqueza - todos são fracos.Ze słabości - wszyscy słabi.
Agora ninguém alcança mais alto,Teraz nikt nie sięga wyżej,
Todos têm medo da mesma forma.Wszyscy boją się tak samo.
Na densa névoa, saindo para ela,Węszę mgłę, wychodzę w nią,
Pele desconhecida que queimaNieznanym skóra parzy

Eu souJestem

E quando a noite vem, eu abro meu casuloA gdy noc, ja otwieram kokon
Nada pode me ferirNic nie zrani mnie