Duyvelsrit den Bockenreyders

Os Cavaleiros do Inferno

Duyvelsrit den Bockenreyders

As árvores silenciam esta noite,De boomen zwijgen deeze nacht,
Mas uma força sombria se ergueToch steeckt er door een duyst're kracht
Um vento surge, ninguém sabe de ondeEen wind op, niemand weet van waer
E traz consigo uma voz, ouça:En voert met sich een stem, hoort naer:

"Vem, camaradas, vamos lutar,"Komt mackers, laet ons strijden gaen,
Destruir as almas cristãs.De christenzielen neederslaen.
O cavalo, com chifres e patas,Gehoefd ende gehoornd het ros,
Ao fogo, à espada, a ira se solta!"Te vuur, te zwaerd, de toorn breeckt los!"

A terra se parte, veja: com um suspiroDen grond gekliefd, ziet: met een zucht
De fogo do inferno e céu tempestuosoVan hellevuur en zwaevellucht
Aparece o vazio da noite,Verschijnt het leeger van de nacht,
Demônios da caça selvagem.Demoonen van de wilde jacht.

"Juntos marchamos para a batalha,"Tezaemen trekken wij ten strijde,
Bando dos Cavaleiros do Inferno,Bende van de Bockereyders,
Com alabarda e boa espada.Met hellebaerd en goedendag.
Que todos os deuses sangrem!"Dat al die god eert bloeden mag!"

Por feitiçaria e obras do diaboDoor tooverij en duyvelswerck
A horda se levanta na escuridão,Verheft de horde zich in 't zwerck,
As patas ressoam no vento.De hoeven ranselen den wind.
Ai de você, filho de homem!Wee uw gebeente, menschenkind!