395px

O Espelho

Walter De Buck

De Spiegelkas

Overtijd nen onderpaster
had een spiegelkas gekocht
om zijn kleren in te leggen
en dat wierd hem thuis gebrocht
en de brave man die was er
toch zodanig van voldaan
dat 't hij seffens ging gaan melden
aan zijn vriend de kapelaan

En gelijk al d'onderpasters
had hij ook een jonge meid
om zijn kandelaars te schuren
voor heur zielken zaligheid
de kapelleke te onderhouden
en daarbij 't wijwatervat
en die had nu juist een zweere
op de kake van heur gat

Zek'ren dag nu was Marietje
heel en gans alene thuis
zij ging op mijnheer zijn kamer
stillekens gelijk een muis
rap heur kleren uitgetrokken
zelfs heur hemde op de grond
om in 't spiegelglas te kijken
hoe dat met haar zwere stond

En terwijl zij ze aandachtig
met haar zwere bezig was
en aandachtig was te loeren
in de spiegel van de kas
hoort z'opeens twee stemmen klappen
en ook op denzelfden stond
hoort ze stappen op de trappen
en al haar goed lag op de grond

Wat daarmee te beginnen
rap grijpt z'haren tenue
springt de spiegelkasse binnen
daar stond Eva in statue
En terwijl de onderpaster
samen met de kapelaan
heel aandachtig op de kamer
voor de spiegelkas bleef staan

't is voorwaar een prachtig meubel
en zeker een goed gerief
sprak de kapelaan, en zeker
niet goedkoop, da?s positief
Wedde dal er duizend franken
of nog meer hebt voor betaald
of ten waardat g'er een zielken
voor uit d'helle had verlost

Wadde, sprak de onderpaster
'k ga 't U zeggen lijk het is
'k heb ze gistren per occasie
voor half geld en eene mis
vier of vi jf of zes of zeven
van boer rijkaard afgekocht
en zo wierd dat prachtig meubel
op mijn slaapkamer gebrocht

Wel, en z'is zo goed of nieuwe
'k zie dat er niets aan ontbreekt
als 'k U ne keer mocht vragen
wat dat g'in die kasse steekt?
Ba, zei nu de onderpaster
trek maar open kapelaan,
't is mijn dagelijks gebruik
om naar 't bedde mêe te gaan

Krak, en 't deurken dat viel open
en die scene dat was puik
oh mijnheer de onderpaster
wat schoon dagelijks gebruik
oh Marie, zei de paster
wat verdoemd is mij dat ?
Ach Mijnheer 't was voor die zwere
daar van achter op mijn gat

O Espelho

Um diácono
comprou um espelho
pra guardar suas roupas
que foi levado pra casa
E o bom homem ficou tão
satisfeito com isso
que logo foi contar
pro seu amigo, o capelão

E como todos os diáconos
ele também tinha uma moça
pra limpar seus candelabros
pra salvar a alma dela
cuidar da capela
e também da fonte de água benta
E ela tinha uma ferida
na bochecha do seu traseiro

Certa vez, Marietje
estava sozinha em casa
ela entrou no quarto do senhor
silenciosa como um rato
rapidamente tirou suas roupas
e até a blusa no chão
pra olhar no espelho
como estava sua ferida

E enquanto ela estava atenta
com sua ferida
e observava com cuidado
no espelho do armário
de repente ouviu duas vozes
e no mesmo instante
ouviu passos nas escadas
e todas as suas coisas estavam no chão

O que fazer com isso?
ela rapidamente pegou suas roupas
pulou dentro do espelho
onde Eva estava parada
E enquanto o diácono
junto com o capelão
estava atento no quarto
em frente ao espelho

É realmente um móvel lindo
e com certeza de boa qualidade,
disse o capelão, e com certeza
não foi barato, isso é certo
Aposto que você pagou mil francos
ou até mais por isso
ou pelo menos que você tenha
libertado uma alma do inferno

O que é isso, disse o diácono
Vou te contar como é
Eu comprei ontem por acaso
por metade do preço e uma missa
quatro ou cinco ou seis ou sete
de um fazendeiro rico
E assim esse lindo móvel
foi levado pro meu quarto

Bem, e está tão bom quanto novo
não vejo que falta nada
se eu puder te perguntar
o que tem dentro desse armário?
Ah, disse o diácono
abra, capelão,
eu uso todo dia
pra ir pra cama

Pá, e a porta se abriu
e a cena era ótima
oh meu senhor, o diácono
que belo uso diário
oh Marie, disse o pastor
o que é que eu fiz?
Ah, meu senhor, era por causa daquela ferida
na parte de trás do meu traseiro.

Composição: