395px

Crepúsculo

Walter Evenepoel

Schemering

Ik zag je in de kamer zitten
Maar jij had me niet gehoord
Ik bleef wachten op een teken, op een woord
Ik las de pijn van jaren in je ogen en ik dacht
Aan het noodlot dat ons ooit tesamen bracht
Ik zag hoe je won, hoe je verloor
Hoe je nog altijd wacht
Hoe je alles wil verwerken zonder klacht

Ik zag in 't licht de harde lijnen
Wrange trekken om je mond
En de schaduw van de leegte op de grond
Ik bleef onwennig zitten met mijn handen in mijn haar
Wij verschillen echt niet zoveel van elkaar
Eerst dacht ik nog: "Ik doe het toch"
Maar ook dat ging voorbij
God, wat hielp het ons vooruit als ik het zei

Misschien dat jij op een morgen
Aan een nieuw bestaan begint
Met een zachte, trouwe vader voor je kind
In een huis met grote ramen
Met een boomgaard en een haag
En geen spoor meer van de rotzooi van vandaag
Misschien verzacht dat op die dag
Voor mij dan ook de pijn
Misschien dat het me helpt mezelf te zijn

Crepúsculo

Eu te vi sentado na sala
Mas você não me ouviu
Eu fiquei esperando um sinal, uma palavra
Li a dor de anos nos seus olhos e pensei
No destino que um dia nos uniu
Eu vi como você ganhou, como você perdeu
Como você ainda espera
Como você quer processar tudo sem reclamar

Eu vi na luz as linhas duras
Expressões amargas ao redor da sua boca
E a sombra do vazio no chão
Eu fiquei sem jeito, com as mãos no cabelo
Nós não somos tão diferentes assim
No começo pensei: "Eu vou dar um jeito"
Mas isso também passou
Deus, como isso nos ajudou a seguir em frente quando eu disse

Talvez você comece uma manhã
Uma nova vida
Com um pai suave e fiel para o seu filho
Em uma casa com grandes janelas
Com um pomar e uma cerca
E sem vestígios da bagunça de hoje
Talvez isso alivie naquele dia
A dor para mim também
Talvez isso me ajude a ser eu mesmo

Composição: