De Twijfelaar
Hij draagt in zijn vaandel de twijfel
Zijn stap is zo zaar als zijn grond
En al wil hij bewegen, hij blijft wel
Op de plaats waar hij gisteren al stond
Hij laat zich gelaten beladen
Door de 'wijzen' van boven de dijk
Die gal spuwen zonder genade
In naam van Het Grote Gelijk
Hij haast zich langs straten en pleinen
Vernederd, een eeuwigheid lang
Nooit met zichzelf in het reine
Voor alles en iedereen bang
Vooral bang om toch eens te tonen
Dat men buiten de grenzen eens ziet
Dat hier vijf miljoen Vlamingen wonen
In dit vaak zo verguisde gebied
Verscheurd tussen platvloerse argwaan
Egoisme en eigenbelang
Blijven stokers en leugenaars doorgaan
Hun haat maakt de twijfelaar bang
Dan zijn er die andere milities
Aan de overkant van de muur
Die dwepen met vreemde tradities
Maar ze beschimpen hun eigen cultuur
En toch is het nog niet verloren
Al heeft men zo vaak al getracht
Dit land in zijn ziel te vermoorden
Zijn taal en zijn mensen verkracht
Toch gingen er mannen en vrouwen
Koppig en stil in 't verweer
En wie weet, met wat flarden vertrouwen
Gebeurt het ook deze keer weer
Misschien gaan onze ogen weer open
Zien wij het teken dan toch aan de wand
En leren wij hopen en bouwen
En wil men vooruit met dit land
Een land waarin plaats is voor velen
Voor wie hier een thuishaven vond
En bereid is de toekomst te delen
Op dit zo verscheurd, klein stukje grond
O Indeciso
Ele carrega em seu estandarte a dúvida
Seu passo é tão incerto quanto seu chão
E mesmo querendo se mover, ele permanece
No lugar onde já estava ontem
Ele se deixa levar, resignado
Pelos 'sábios' de cima da colina
Que cuspem veneno sem piedade
Em nome do Grande Direito
Ele se apressa por ruas e praças
Humilhado, por uma eternidade
Nunca em paz consigo mesmo
Com medo de tudo e de todos
Principalmente com medo de mostrar
Que lá fora, além das fronteiras, se vê
Que aqui vivem cinco milhões de flamengos
Neste território muitas vezes tão desprezado
Dividido entre desconfiança mesquinha
Egoísmo e interesses próprios
Os enganadores e mentirosos continuam
Seu ódio faz o indeciso tremer
Então há aquelas outras milícias
Do outro lado do muro
Que se encantam com tradições estranhas
Mas menosprezam sua própria cultura
E ainda assim, não está tudo perdido
Embora já tenham tentado tantas vezes
Matar a alma deste país
Violentar sua língua e seu povo
Ainda assim, homens e mulheres
Teimosos e silenciosos na defesa
E quem sabe, com alguns fragmentos de confiança
Isso pode acontecer novamente desta vez
Talvez nossos olhos se abram novamente
E vejamos o sinal na parede
E aprendamos a esperar e construir
E queiram avançar com esta nação
Uma terra onde há espaço para muitos
Para aqueles que encontraram um lar aqui
E estão dispostos a compartilhar o futuro
Neste pequeno pedaço de terra tão dilacerado