Sterven te Antwerpen

Morrendo em Antuérpia

Sterven te Antwerpen

O anjo de pedra na CatedralDe stenen engel aan de Cathedraal
Levanta sua balança à meia-noite para os que sucumbemHeft zijn balans te middernacht voor die bezwijken
O exército dos piolhos estala. Os gatos se arrastamHet heir der luizen kraakt. De katten zijken
Em corredores tortos onde não passa ventoIn kromme gangen waar geen tocht door jaagt

Acomodado nas elevações do silêncioGelegerd op de terpen van het zwijgen
A poucos passos sob uma casca de sonoTen voeten uit onder een schors van slaap
O sangue da garganta estancado, o crânio nuHet strottenbloed gestremd, de schedel kaal
Despido, os Galo se fedem de dorGeplukt, stinken de Hanen van het lijden

Aqui as contas do rosário se perdem;Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren;
De pele e cabelo não sobra mistério algumVan huid en haar geen raadsel overblijft
Onde a ociosidade quer habitar na ociosidadeWaar ledigheid in ledigheid wil wonen

A casa de cômodos e a cidade de ruas:Het huis van kamers en de stad van straten:
Ai, deixa o relógio em paz. Conta ouro, bebe vinhoAi, laat de klok met rust. Telt goud, drinkt wijn
O lixo apodrece debaixo da terra. Não reze pelo esqueletoHet vuil rot ondergronds. Bidt niet voor het geraamte