Gedonder In Magh Tuireadh
Vijftien slagen van zijn hamer en vijf lansen liggen klaar
Vijf maal hijsen wij zijn hoorn en wij zijn vertrekkensklaar
Fomorianen zullen sterven, ze gaan Ruadan achterna
Zoon van Danu, Godensmid, Goibniu wij groeten u!
"Al duurt de slacht nog zeven jaar, ik vernieuw elk gebroken zwaard
Ik slijp elke botte lans en bedien je als de beste waard
Mijn waap'nen treffen altijd doel en dood reist immer met hen mee!"
Zoon van Danu, Godensmid, Goibniu wij groeten u!
De zon rees die dag in het westen en zou verblindend gaan schijnen
Donder kwam toen van beneden en de Unsenn vulde zich met lijken
We stonden kniediep in het bloed, 't werd moeilijk om niet uit te glijden
Goibnius wapens krijsten fel: "Fomor, jij gaat eraan!"
Balor met Boze Oog wervelde door onze rangen
Sloeg Macha en Nuada neer, Danu's Stam door vrees bevangen
Maar de Ioldanach schitterde en steeg boven het slagveld uit
"Balar Beimann - voel mijn toorn en vertrek naar de duisternis!"
Het Boze Oog voor immer dicht, 't Fomoriaanse vuur gedoofd
Vuige wezens uit de zee van hun stinkende trots beroofd
En toen kwam de Morrigù, "Koningen, herrijs op dit veld!"
Met hen reed de Victorie mee en de Fomor blies de kraaienmars!
De morgenstond kleurt Magh Tuireadh even rood als toen die dag
Vage schimmen in de nevel mijmeren over een nieuwe slag
Een schuimbekkende horde, houdt wederom de wapens g'reed en
Wie goed luistert hoort in de wind de echo van een oorlogskreet
Vijftien slagen van zijn hamer en de lansen zijn weer klaar
Vijf maal hijsen wij zijn hoorn, de heidenen zijn weder daar
Balors geest aan onze zijde, een nieuw en ontzagwekkend pact
Goibnius wapens krijsen weer: "Verdrukker, jij gaat eraan!"
Trovão em Magh Tuireadh
Quinze golpes do seu martelo e cinco lanças estão prontas
Cinco vezes levantamos sua corneta e estamos prontos pra partir
Os Fomorianos vão morrer, eles vão atrás de Ruadan
Filho de Danu, Ferreiro dos Deuses, Goibniu, nós te saudamos!
"Mesmo que a matança dure sete anos, eu conserto cada espada quebrada
Eu afio cada lança cega e te sirvo como o melhor taverneiro
Minhas armas sempre acertam o alvo e a morte sempre os acompanha!"
Filho de Danu, Ferreiro dos Deuses, Goibniu, nós te saudamos!
O sol nasceu naquele dia no oeste e ia brilhar ofuscante
O trovão veio de baixo e o Unsenn se encheu de corpos
Estávamos até os joelhos no sangue, difícil não escorregar
As armas de Goibniu gritavam ferozmente: "Fomor, você vai se ferrar!"
Balor com o Olho Maligno girava entre nossas fileiras
Derrubou Macha e Nuada, a Tribo de Danu tomada pelo medo
Mas o Ioldanach brilhava e se erguia acima do campo de batalha
"Balar Beimann - sinta minha fúria e vá para a escuridão!"
O Olho Maligno para sempre fechado, o fogo Fomoriano apagado
Criaturas imundas do mar despojadas de seu orgulho fétido
E então veio a Morrigù, "Reis, levantem-se neste campo!"
Com eles veio a Vitória e o Fomor tocou a marcha dos corvos!
A manhã pinta Magh Tuireadh tão vermelha quanto naquele dia
Sombras vagas na névoa divagam sobre uma nova batalha
Uma horda espumando, novamente armada e pronta
Quem escuta bem ouve no vento o eco de um grito de guerra
Quinze golpes do seu martelo e as lanças estão prontas de novo
Cinco vezes levantamos sua corneta, os pagãos estão de volta
O espírito de Balor ao nosso lado, um novo e impressionante pacto
As armas de Goibniu gritam novamente: "Opressor, você vai se ferrar!"