SAKSERWOEDE
Wotan heerst op ons domein
De Franken krijgen ons niet klein
Het blinkende staal dat nimmer rust
Het heidens vuur langs de kust
De heilige schrik voor de Romein
Voor de Pictische kloot puur venijn
De dolk in het oog van 't Karolingisch gebod
Die niets hebben moet van die oosterse god
't Romeinse rijk met veel geld en beschaafd
Kreeg toch onze eeuwige dorst niet gelaafd
De snekken landinwaarts op 't water dat steeg
En 't land der Menapen was snel genoeg leeg
De Brit kon de Cal'donische plunder geen baas
Hij riep om de Saks, die voer uit en
De Pict voor de bijl en de Brit redt zijn lijf
Maar z'n grond was hij kwijt en alzo ook zijn wijf
De koning der Franken wordt keizer van 't westen
Rukt uit om zijn kracht op ons zwaard uit te testen
Bloed gutst uit kelen en de schedelpan splijt
Die slechte gebuur is ons lang nog niet kwijt
Maar langs onze kust klinkt gezang en geklaag
De eeuwige wee van de christenenplaag
De arm is gebroken als de geest wordt gekraakt
De paus onze ziel en de keizer zijn wraak
De keizer hij en krijgt ons niet
Niet langer zaait hij nog verdriet
Wat niet mocht baten met het botte kille staal
Zal ook niet gaan met een dom verhaal
Hun schrijfsels zenden we weer naar huis
De missionaris die vliegt dra aan 't kruis
In onze ringwal zijn wij godverdomme baas
Sla dood dat Roomse galgenaas!
Leeg nu hun huizen en vernietig hun marken
De Sakserhorde ontscheept uit de barken
Net als onze vad'ren in de tocht van weleer
De zonen van Hengist gaan weer wild tekeer
De bijl is geworpen, de spatha bebloed
't Vereende gemeen veel te laat aangespoed
Kloosters en burchten vergaan alle in vuur
De zonen van Horsa beleven hun beste uur
Saksers em Fúria
Wotan reina em nosso domínio
Os francos não nos fazem encolher
O aço brilhante que nunca descansa
O fogo pagão ao longo da costa
O sagrado medo do romano
Para o picta, um golpe puro de veneno
A adaga no olho do mandamento carolíngio
Que não quer saber desse deus oriental
O império romano com muito dinheiro e civilização
Ainda assim, não saciou nossa eterna sede
As embarcações subindo rio acima na água que subia
E a terra dos menapos rapidamente ficou vazia
O britânico não conseguia lidar com o saque caledônio
Ele clamou pelos saxões, que vieram em seu socorro
E o picta foi para a guilhotina, o britânico salvou sua pele
Mas perdeu sua terra e também sua mulher
O rei dos francos se torna imperador do ocidente
Avança para testar sua força em nossa espada
Sangue jorra de gargantas e o crânio se parte
Esse vizinho ruim não vai nos deixar em paz tão cedo
Mas ao longo de nossa costa ecoam canções e lamentos
A eterna dor da praga cristã
O braço está quebrado quando o espírito é quebrado
O papa quer nossa alma e o imperador sua vingança
O imperador não nos pega
Não semeia mais tristeza
O que não funcionou com o aço frio e cego
Não vai funcionar com uma história idiota
Seus escritos mandamos de volta para casa
O missionário logo vai ao crucifixo
Em nosso anel de defesa, somos caramba os chefes
Mate aquele romano desgraçado!
Agora suas casas estão vazias e seus mercados destruídos
A horda saxônica desembarca dos barcos
Assim como nossos pais na jornada de outrora
Os filhos de Hengist voltam a fazer barulho
A machadinha foi lançada, a espada está ensanguentada
A união do povo chegou tarde demais
Mosteiros e castelos queimam em chamas
Os filhos de Horsa vivem seu melhor momento