Kutsu pimeään
Joku minua kutsuu
seuraamaan pimeyteen
ääni sisälläni
haihtuu syvyyteen
aika ajoin se palaa
minua vainoamaan
joskus sitä seuraan
en perille kuitenkaan
miksi kutsut minua
Nykyään se tulee
useammin kuin ennen
melkein joka yö
sitä kuunnellen
valvon vaikka väsyttää
ei silti nukuta
pimeys minua viettelee
ei enää pelota
miksi kutsut minua
muistan pienen pojan
joka minä joskus olin
en pahaan koskaan kyennyt
kunnes pahan sitten koin
hän kädestäni puristi
kuten minä äitiäin
silmät mustat lämmitti
silloin pahan minä näin
miksi kutsut minua
nyt jo vanhempana
hänen perään minä menen
yli puolenvälin
suoraan paikkaan viimeiseen
siellä liekit palaa
vaan eivät satuta
paikka täynnä pahaa
ja silti rakkautta
miksi kutsuit minua
Chamada para a Escuridão
Alguém me chama
para seguir na escuridão
uma voz dentro de mim
se esvai na profundidade
de vez em quando ela volta
para me assombrar
às vezes eu a sigo
mas não chego a lugar nenhum
por que você me chama
Hoje em dia vem
mais vezes do que antes
quase toda noite
ouvindo isso
fico acordado mesmo cansado
não consigo dormir
a escuridão me seduz
não me assusta mais
por que você me chama
lembro de um garotinho
que eu já fui um dia
nunca consegui ser mau
até que o mal eu conheci
ele apertou minha mão
como eu apertava a da minha mãe
seus olhos negros aqueciam
naquele momento eu vi o mal
por que você me chama
agora mais velho
vou atrás dele
passando da metade
direto para o último lugar
lá as chamas queimam
mas não me machucam
um lugar cheio de mal
e ainda assim de amor
por que você me chamou