Manan maille
korjaa kuolo poikasi
lapsesi vapauteen saata
manan maille mustimmille
laskethan minut lepäämään
en kaipaa elämää
vaikka kylmä on tuo kätesi
sen yllenihän nostat
ei pelkoa ei kaipuuta
vain vapaus kirkkaana
tuonen virran vietävänä
syleilyssä sielujen
täällä missä ikuisuus
on ikuisuuden pidempi
kylmästi soi kanteleesi
on sen soinnista sulo poissa
kuolleiden sieluille laulelet
kalman virttä mustaa
tuonen virran vietävänä
syleilyssä sielujen
täällä missä ikuisuus
on ikuisuuden pidempi
Caminho da Morte
corrija a morte do seu filho
leve sua criança à liberdade
caminho da morte, nos mais escuros
você vai me deixar descansar
não sinto falta da vida
mesmo que sua mão esteja fria
você a levanta sobre mim
sem medo, sem saudade
apenas a liberdade brilhante
levado pelo rio da morte
nos braços das almas
aqui onde a eternidade
é mais longa que a eternidade
sua cítara toca friamente
sua melodia perdeu a doçura
você canta para as almas dos mortos
a canção negra da morte
levado pelo rio da morte
nos braços das almas
aqui onde a eternidade
é mais longa que a eternidade