Quan Tots Dos
Hola amor meu.
De nou torno a escriure't.
Fa vora un mes
que no tinc notícies.
Jo i el briball
més sols cada dia.
S'ha estirat tant
que no t'ho creuríes...
Nits tan amargues...
des de que vas marxar al front.
Dies que es fan eterns
aguardant el teu retorn.
Quan tots dos fem tornar sortir el sol,
desfent-nos a petons, des de sota el llençol.
Quan l'odi i el rancor s'acabin ja d'un cop,
les guerres i el dolor s'esborrin del record.
Què està passant?
Les cartes no arriben.
No vull acceptar
el que tots sospiten.
Potser ja és hora de començar a dir-nos adéu.
I jo encara confio
que apareguis rera meu.
I tots dos fem tornar sortir el sol,
desfent-nos a petons, des de sota el llençol.
Quan l'odi i el rancor s'acabin ja d'un cop,
s'esborrin del record les guerres i el dolor.
Quando Nós Dois
Oi, meu amor.
De novo estou escrevendo pra você.
Faz quase um mês
que não tenho notícias.
Eu e o moleque
mais sozinhos a cada dia.
Ele cresceu tanto
que você não acreditaria...
Noites tão amargas...
desde que você foi pro front.
Dias que se tornam eternos
esperando seu retorno.
Quando nós dois fizermos o sol voltar a brilhar,
desfazendo-nos em beijos, debaixo do lençol.
Quando o ódio e o rancor acabarem de uma vez,
as guerras e a dor se apagarem da memória.
O que está acontecendo?
As cartas não chegam.
Não quero aceitar
o que todos suspeitam.
Talvez já seja hora de começarmos a nos dizer adeus.
E eu ainda confio
que você apareça atrás de mim.
E nós dois faremos o sol voltar a brilhar,
desfazendo-nos em beijos, debaixo do lençol.
Quando o ódio e o rancor acabarem de uma vez,
as guerras e a dor se apagarem da memória.