Sobre Un Mirall
Fulles que ha anat fent caure el temps,
bufan contracorrent
les vols abraçar.
Jugues a creure't qui no ets
i amb un plec d'arguments
et vas disfressant.
Omples sovint la soledat
amb la felicitat
que compres a grams.
I et descuides d'un cor ple de rovell
que es mou fet un cabdell.
Maldestre ha intentat no fer-se gran.
Sures tot sol
enmig d'un oceà, sense port.
La vida se t'en va com la sort,
que s'ha cansat d'esperar.
Fa massa temps que fuges de tot.
Camines sense anar mai enlloc.
I vius apedaçant el teu món
que se t'està desmuntant
a mida que veus l'engany.
Busques la cura en un remei
que ajuda a tocar el cel
i et torna a ensorrar.
Rutlles tan sols en el moment
que l'amargor que sents
et va gola avall.
Jures que ja no hi tornaràs.
Però les promeses que ara et fas
demà les desfàs sobre un mirall.
Sures tot sol…
Sobre um Espelho
Folhas que o tempo fez cair,
bufam contra a corrente
querendo te abraçar.
Brinca de acreditar quem não é
e com um punhado de argumentos
te vai disfarçando.
Preenche frequentemente a solidão
com a felicidade
que compras a granel.
E te esquece de um coração cheio de ferrugem
que se move feito um novelo.
Desajeitado, tentou não crescer.
Sozinho, seguro
no meio de um oceano, sem porto.
A vida te escapa como a sorte,
que se cansou de esperar.
Faz tempo demais que foges de tudo.
Caminhas sem ir a lugar nenhum.
E vives remendando teu mundo
que está se desmontando
à medida que vês a ilusão.
Buscas a cura em um remédio
que ajuda a tocar o céu
e te faz afundar de novo.
Rodopias só no momento
que o amargo que sentes
te desce goela abaixo.
Juras que não vai voltar mais.
Mas as promessas que agora te faz
amanhã desfaz sobre um espelho.
Sozinho, seguro...