Het erfje in Banjoewangi
Op een erfje met wat bomen
Stond een woning, laag van bouw
In de propere vertrekken
Woonde een oude, wijze vrouw
In de jaren der verstoting
Om het bloed van vaders kant
Zijn de kinderen vertrokken
Ver van hun geboorteland
En zij namen bij het heengaan
Omdat het niet anders kon
Afscheid van het kleine erfje
In de warme tropenzon
Op dat erfje, met wat bomen
Dat zoveel vertellen kan
Bleef zij trouw aan eigen bodem
En de rustplaats van haar man
In die aarde die hij liefhad
Waar hij werk en vrede vond
Rustte hij, met wie het leven
Haar tot in de dood verbond
Op dat erfje, met wat bomen
Dat zoveel vertellen kan
Bleef zij trouw aan eigen bodem
En de rustplaats van haar man
O Quintal em Banjoewangi
Em um quintal com algumas árvores
Havia uma casa, baixa e simples
Nos cômodos bem arrumados
Morava uma velha sábia
Nos anos de abandono
Por causa do sangue do pai
As crianças se foram
Longe de sua terra natal
E ao partir, levaram consigo
Porque não havia outro jeito
Despedida do pequeno quintal
Sob o calor do sol tropical
Nesse quintal, com algumas árvores
Que tanto tem a contar
Ela permaneceu fiel à sua terra
E ao descanso de seu marido
Na terra que ele amava
Onde encontrou trabalho e paz
Ele descansou, com quem a vida
A uniu até a morte
Nesse quintal, com algumas árvores
Que tanto tem a contar
Ela permaneceu fiel à sua terra
E ao descanso de seu marido