Als je komt dan zal ik thuis zijn
Toen ik de telefoon opnam,
wist ik het al: dat ben jij
Een voorgevoel van toch,
toch na al dat alleen zijn
te lang alleen zijn, kom je.
Je zei: "we moeten praten,
of misschien niet praten
maar zo kan het niet langer".
ik kom gauw
maar je zei niet wanneer
Als 't geluk niet wordt
wat je er van verwacht
omdat het leven moeilijker is
dan ik had gedacht
heb ik gezegd:
"kom maar niet meer hier".
Ach die dingen die ik zei,
of alles wat ik niet zei
maar waarom huil ik dan
als ik bedenk: woensdag, dinsdag
of misschien....morgen?
Toch wil ik de tijd vooruit zijn
Als je komt dan zal ik thuis zijn
En mijn hart zal weer je huis zijn
kom maar hier bij mij
Voorbij zijn al die stille uren
elke avond weer diezelfde muren
'n vage vriend en een, twee uren
kom maar hier bij mij...
Blijft er toch nog wie er fout was,
ik zeg: jij
Blijft er wie er hier uit huis ging,
ik zeg: jij
Lag 't aan mij?
Lag 't aan mij?
En toch wil ik de tijd vooruit zijn
Als je komt dan zal ik thuis zijn
En mijn hart zal weer je huis zijn
kom maar hier bij mij
Voorbij zijn al die stille uren
elke avond weer diezelfde muren
'n vage vriend en een, twee uren
kom maar hier bij mij...
Blijft er toch nog wie er fout was,
ik zeg: jij
Blijft er wie er hier uit huis ging,
ik zeg: jij
Lag 't aan mij?
Lag 't aan mij?
Se você vier, estarei em casa
Quando atendi o telefone,
já sabia: era você
Um pressentimento de que sim,
mesmo depois de tanto tempo sozinho
tempo demais sozinho, você vem.
Você disse: "precisamos conversar,
ou talvez não conversar
mas assim não dá mais".
Eu vou logo
mas você não disse quando
Se a felicidade não se torna
o que você esperava
desde que a vida é mais difícil
do que eu pensava
eu disse:
"não venha mais aqui".
Ah, aquelas coisas que eu disse,
ou tudo que eu não disse
mas por que eu choro então
quando penso: quarta, terça
ou talvez... amanhã?
Ainda assim, quero que o tempo avance
Se você vier, estarei em casa
E meu coração será sua casa de novo
venha aqui comigo
Acabaram-se aquelas horas silenciosas
toda noite aquelas mesmas paredes
um amigo vago e uma, duas horas
venha aqui comigo...
Ainda fica quem estava errado,
eu digo: você
Ainda fica quem saiu de casa,
eu digo: você
Foi culpa minha?
Foi culpa minha?
E ainda assim, quero que o tempo avance
Se você vier, estarei em casa
E meu coração será sua casa de novo
venha aqui comigo
Acabaram-se aquelas horas silenciosas
toda noite aquelas mesmas paredes
um amigo vago e uma, duas horas
venha aqui comigo...
Ainda fica quem estava errado,
eu digo: você
Ainda fica quem saiu de casa,
eu digo: você
Foi culpa minha?
Foi culpa minha?
Composição: F. Hardy / Michel Berger / T. Bos