Chaos
In doodse stille dalen
Kookt het paarse wolkendek
Vulkanen openen hun bek
En braken geeloranje stralen
Stikstofhitte vult de grotten
O, in de zee zweeft groen doorzichtig
Het levend eiwit rond
Een cel straalt licht en vorm voorzichtig
En aarzelend de eerste mond
Er gloeien gele manen
In een grijsberookte lucht
Het schuwe witte water sist
Grommend nagezeten door de lava
O, en de zee vormt tere stranden
En vonkt van levenslicht
En op de drooggevallen landen
Valt zacht het eerste zonnelicht
En tussen groene wieren
Blijven lauwe plassen staan
Waaruit de eerste leguaan
Komt jagen op de eerste mieren
De eerste spin weeft reuze webben
O, en de zee is teruggedrongen
En kabbelt koel en stil
Maar op het strand spoelt half verwrongen
Iets aan, een plastic zonnebril
Caos
Em vales silenciosos e mortos
Ferve o manto roxo de nuvens
Vulcões abrem suas bocas
E quebram raios amarelo-alaranjados
Calor de nitrogênio preenche as cavernas
Oh, no mar flutua um verde transparente
A proteína viva ao redor
Uma célula brilha com luz e forma com cuidado
E hesitante a primeira boca
Brilham crinas amarelas
Em um céu cinza e fumacento
A água branca e tímida chiando
Rugindo perseguida pela lava
Oh, e o mar forma praias delicadas
E faísca de luz vital
E nas terras que secaram
Cai suavemente a primeira luz do sol
E entre as algas verdes
Permanecem poças mornas
De onde o primeiro iguana
Sai à caça das primeiras formigas
A primeira aranha tece teias gigantes
Oh, e o mar foi recuado
E murmura fresco e calmo
Mas na praia algo meio torcido
Vem à tona, um óculos de sol de plástico