De historie van Steentje
Ik hadde nen vriend in noord Canada
Ik zeg nen vriend, 't was een broere, een vader
In ' t land van d' indianen, Alberta
Roger Vandersteene was daar pater
Kinders zit stille en hort naar mijn lied
Ik vertel u d'historie van Steentje
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Zelfs nie kloek van posteure, 't was een kleintje
Maar ie had in zijn herte een groot gedacht
'k Ga d'indianen van Jezus leren
Maar dit was ver boven Steentje zijn macht
Geen een die hem wilde bekeren
Daar stond zijn barakke bie de rivier
En ie moest vissen en jagen
En barre winters zonder eten of vier
Ie schreef in zijn brief "ik mag nie klagen"
Ie smoorde zijn pupe en luisterde goed
Naar d' oeroude indianeverhalen
Van de grote geest die 't al leven doet
En van de dood die ons komt halen
De rivier is nen levenslangen tocht
En iederen kronkel doe groeien
Maakt da' j' gereed zijt bie de laatsten bocht
Om de grote zee op te roeien
En ze gingen op jacht, anders ga je daar dood
Voor dagen met honden en sleden
Want 't vel van de beer is warm en groot
En zijn vet en zijn vlees goed om 't eten
Ie schreef op hun late woord voor woord
En al hun wondere gedachten
Van bergen en bossen had ie toeren gehoord
En den hemel die we meugen verwachten
En Steentje wierd opperhoofd Cree-indiaan
"Aima Weno", met de geest kon ie spreken
Ie had ook den totem voor zijn tente staan
Want dat is daar 't heilige teken
Van de Buffalokopheuvels tot in Wabasca
Met de kariboe bergen in de verte
En rond het grote meer van Atabasca
Noemden ze hem kleine man met 't groot herte
Maar nu is ie weg voor zijne laatsten tocht
Met zijn kano de zee opgevaren
Ie was gereed bie zijne laatsten bocht
En ie zei, je moe mie hier begraven
Ik vertel het mijn kinders met mijn simpel lied
D' historie van Roger Vandersteene
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Ie is dood bie d' indianen, heel allene
A História de Steentje
Eu tinha um amigo no norte do Canadá
Eu digo um amigo, era um irmão, um pai
Na terra dos índios, Alberta
Roger Vandersteene era lá padre
Crianças, fiquem quietas e ouçam minha canção
Vou contar a vocês a história de Steentje
Ele não tinha mulher nem filhos e dinheiro também não
Nem coragem pra se levantar, era um pequeno
Mas ele tinha em seu coração um grande pensamento
Vou ensinar os índios sobre Jesus
Mas isso estava muito além do que Steentje podia
Ninguém queria convertê-lo
Ali estava sua barraca à beira do rio
E ele tinha que pescar e caçar
E invernos rigorosos sem comida ou fogo
Ele escreveu em sua carta: "não posso reclamar"
Ele sufocou sua dor e ouviu bem
As antigas histórias dos índios
Do grande espírito que dá vida a tudo
E da morte que vem nos buscar
O rio é uma jornada sem fim
E cada curva faz você crescer
Te prepara para a última curva
Para remar em direção ao grande mar
E eles saíram para caçar, senão você morre lá
Por dias com cães e trenós
Porque a pele do urso é quente e grande
E sua gordura e carne são boas para comer
Ele escreveu palavra por palavra em seu caderno
E todos os seus pensamentos maravilhosos
Sobre montanhas e florestas ele ouviu histórias
E do céu que podemos esperar
E Steentje se tornou o chefe dos Cree
"Aima Weno", com o espírito ele podia falar
Ele também tinha o totem em sua tenda
Porque lá é o sinal sagrado
Das colinas de búfalos até Wabasca
Com as montanhas de caribu ao longe
E ao redor do grande lago de Atabasca
Chamavam-no de homem pequeno com um grande coração
Mas agora ele se foi para sua última jornada
Com seu canoe navegando para o mar
Ele estava pronto para sua última curva
E ele disse: "você deve me enterrar aqui"
Eu conto isso para meus filhos com minha canção simples
A história de Roger Vandersteene
Ele não tinha mulher nem filhos e dinheiro também não
Ele morreu entre os índios, bem sozinho