Tante Madleine
't Is jammer dat ze dood is mijn tante Madleine
Ze weunde in Brussel op 't derde verdiep
Ze was late getrouwd en z' had een klein hondje
Maar verder geen kinders tot heur groot verdriet
Gevlucht als ze jong was uit 't dorp aan de Leie
Der zijn van heur charmes verhalen bekend
Maar pasters en paters dicteerden de zeden
Bekrompen en te nauwe voor heur temperament
Ze wist heure weg in Rome en Veneti‰
Surtout naar Parijs is ze gevoyageerd
Te vele gesnoept om lange te leven
Oh mijn suikertant' altijd zoet geparfumeerd
Oh pak mie mee naar die schone stede
Die fonkelt van 't licht tot diep in de nacht
Ver weg van hier van boeren en peerden
in stank en in zweet zijn w hier groot gebracht
Ik ken je nog goed mijn tante Madleine
En 'k weet je nog weunen op je derde verdiep
En is er geen kind dat om joen zit te treuren
Toch ik en mijn liedje met een vreemd stil verdriet
Tia Madleine
'É uma pena que ela tenha morrido, minha tia Madleine
Ela morava em Bruxelas no terceiro andar
Casou tarde e tinha um cachorrinho
Mas não teve filhos, o que a deixou muito triste
Fugiu jovem do vilarejo à beira do rio
Há muitas histórias conhecidas sobre seu charme
Mas pastores e padres ditavam as regras
Pequenas e apertadas demais para seu temperamento
Ela conhecia bem Roma e Veneza
Principalmente para Paris ela viajou
Comeu demais para viver muito tempo
Oh, minha tia doce, sempre tão perfumada
Oh, me leve para essa linda cidade
Que brilha com luz até de madrugada
Longe daqui, de fazendeiros e cavalos
Na sujeira e no suor, aqui fomos criados
Eu ainda me lembro bem, minha tia Madleine
E me lembro de você morando no seu terceiro andar
E não há criança que esteja triste por você
Mas eu e minha canção, com uma estranha tristeza.