Margriete Van Piere Maertens
Ze weund' in mijn strate zo lang dat ze leefde
dikke Margriete van Piere Maertens
s'is jaren geleên al dood en begraven
dikke Margriete van Piere Maertens
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze dronk de gezondsten boer onder tafel
want straffer dan zij en was er geen een
't is 't grootste vrouwmens dat 'k ooit kende
dat was nen olifant op twee beên
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
En z'hield café van slunsen en oud ijzer
en al 't schuw volk kwam tegaar in heur huis
't wierd daar gevloekt, gedanst en gedronken
mijn moeder zei 't altijd 't en zit daar nie pluis
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
En 't stonk naar jenever van in de voornoene
en 't bier liep buiten langs 't gotegat
en boven al 't gekwetter en gezever
kraaide Margriete ze was weeral zat
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze waggelde toen weg en weer over strate
of zat in de zunne te dutten op een stoel
'k zie ze nog stillekens lachen in heur eigen
'k zie nog die traan op dat vreselijk lief smoel
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze keek toen op en vroeg naar mijn name
en vertelde toen lange van heur 'n eigen kroost
ach veel te triestig om 't hier te bezingen
nu waren wij wijder Margrietes nen troost
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze bakte toen wafels voor ons al te gare
't was lijk een klokhen op heur nest
zo warm en veilig en zo teer van harte
voor ene keer was zij moeder op haar best
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
't Is jaren geleden waarvan dat 'k hier zinge
't was in mijn strate dat heur huizetje stond
z'is jaren geleên al dood en begraven
't was nen endlijken put diep in de grond
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Margriete Van Piere Maertens
Ela viveu na minha rua tanto tempo
Dona Margriete, de Piere Maertens
Já faz anos que ela está morta e enterrada
Dona Margriete, de Piere Maertens
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
Ela bebia o mais forte dos camponeses
Porque mais forte que ela não havia ninguém
Era a maior mulher que eu já conheci
Era um elefante em duas pernas
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
E ela mantinha um bar de trapos e sucata
E todo o povo esquisito ia pra sua casa
Lá se xingava, dançava e bebia
Minha mãe sempre dizia que não era seguro
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
E o cheiro de gin vinha da sala
E a cerveja escorria pelo ralo
E acima de todo o falatório e blá-blá-blá
Margriete gritava que já estava bêbada
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
Ela cambaleava de um lado pro outro na rua
Ou dormia ao sol em uma cadeira
Eu ainda a vejo rindo sozinha
Vejo ainda a lágrima em seu rosto tão doce
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
Ela olhou pra cima e perguntou meu nome
E então falou muito sobre seus filhos
Ah, muito triste pra eu cantar aqui
Agora éramos nós, o consolo da Margriete
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
Ela fez waffles pra nós, tão quentinhas
Era como um sino em seu ninho
Tão quente e seguro, tão carinhosa
Por uma vez, ela foi a melhor mãe
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.
Faz anos que canto isso aqui
Era na minha rua que sua casinha ficava
Já faz anos que ela está morta e enterrada
Era um buraco profundo na terra
Refrão:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete, de Piere Maertens.