Piere, de Beeste
Mensen hort en komt al te gare
zet junder nere en ziet da'j't verstaat
want 'k ga j'gaan vertellen van Piere, de beeste
ne reus van ne vent, ne rare karwaat
Je kon het al zien van kleins in de wiege
dat kind was uitzonderlijk kloek gemakt
hij schupte en stampte zo met z'n beentjes
hij is zelfs ne keer deur zijn wiege gezakt
Hij groeide, hij groeide, hij bleef ie maar groeien
groeien zonder ende, 't was leutig om zien
zijn maatjes in schole kwamen maar met moeite
ze kwamen maar met moeite tot just aan zijn kniên
En je kan nu wel peinzen dat ventje had honger
een groot boerebrood was 't beginnen nog nie weerd
zijn vader moest wroeten slag om slinger
want Piere kon eten, eten lijk een peerd
En Piere wrocht heel zijn leven bij de boeren
en trok ie de karre en slachtte het zwijn
e sliep in de koeistal bie de beesten
want in een bedde en kost ie niet in
En Piere bleef jonkman mo ja zo'n posture
nie voor zijn leute want 't dei hem wel zeer
als 't jong volk ging dansen en vrijen langs de strate
en heeft nog gebleit, ja meer dan ne keer
Maar hij velde de bomen en droeg z'op zijn schoere
honderden kilo's ie smeet z'in de lucht
e was ie de sterkst'n van uren in 't ronde
de grootsten bandiet goenk voor hem op de vlucht
En de mensen zeiden, ja, ze zeggen zo vele
waar of geen waar, maar ze zeggen 't alijk
ze zeiden : Dag Piere, en peinsden, "de beeste"
zo trekken z'een mens zijne name door 't slijk
't Is waar maar hij leefde ie just lijk een beeste
veel schone praat kwam d'er nie uit zijn mond
e goenk van ze leven nooit naar de messe
en z'hebben hem begraven lijk nen hond in de grond
Maar as'k nu nog peize op Piere, de beeste
dan schiet er in mijn kop nog altijd die wens
der moesten der meer zijn lijk Piere de beeste
want dat was een kerel, dat was nog een mens.
Piere, o Melhor
As pessoas vêm e vão sem parar
coloque a juventude de lado e veja que você entende
porque eu vou te contar sobre Piere, o melhor
um gigante entre os homens, um cara esquisito
Você já podia ver desde pequeno no berço
que aquela criança era excepcionalmente forte
ele chutava e batia com suas perninhas
ele até caiu do berço uma vez
Ele cresceu, ele cresceu, não parava de crescer
crescendo sem fim, era divertido de ver
seus amigos na escola mal conseguiam
chegar até os joelhos dele
E você pode imaginar que o garoto estava com fome
um grande pão de fazendeiro era só o começo
seu pai tinha que trabalhar duro sem parar
porque Piere comia, comia como um cavalo
E Piere trabalhou a vida toda com os fazendeiros
puxava a carroça e matava o porco
ele dormia no estábulo com os animais
porque em uma cama ele não conseguia dormir
E Piere continuou solteiro, ah, com essa postura
não por diversão, porque isso o machucava
quando a juventude ia dançar e se divertir na rua
ele ainda chorava, sim, mais de uma vez
Mas ele derrubava árvores e carregava nos ombros
centenas de quilos que ele jogava no ar
ele era o mais forte da redondeza
os maiores bandidos fugiam dele
E as pessoas diziam, sim, dizem tantas coisas
se é verdade ou não, mas falam de qualquer jeito
eles diziam: "Oi Piere", e pensavam, "o melhor"
assim arrastam o nome de um homem pela lama
É verdade, mas ele vivia como um animal
muitas palavras bonitas não saíam de sua boca
ele nunca ia à missa em vida
e o enterraram como um cachorro no chão
Mas se eu ainda penso em Piere, o melhor
ainda surge na minha cabeça aquele desejo
que deveriam haver mais como Piere, o melhor
porque ele era um cara, ele era um verdadeiro homem.