stefan
Mijn broere waar kan ik u vinden, vertrokken naar den overkant
ik krijg van u taal noch teken uit uw verre, uit uw verre land
is 't daar nu zomer of winter, is 't daar nu dag of nacht
droom je of lig je wakker of slaap je, slaap je zacht
mijn broere ben je daar altijd allene en geraak je dat daar al gewend
tussen d'ontelbare dode zielen, is daar vader, ook vader omtrent
we weten hier zo bitter weinig van dat latere schoon paradijs
we leven in angst en in vreze voor Hein, magere Hein met zijn zeis
ach laat ne keer iets van u horen, een woordje of zuchtje misschien
of een simpel tiksk' op 't venster, 't is zo stille, zo stille sindsdien
schrijf ne keer iets in de wolken, éne letter ware meer dan genoeg
of vraag het aan de lijster dat ie zingt, dat ie zingt morgen vroeg
aan de wind rond het huis in de bomen, aan de zunne en de mane misschien
ik vraag het aan de verste sterre, he'j' mijn broere, mijn broere niet gezien
ik zoek het in 't werk van uw handen, in uw kunstig kinderspeelgerief
met de restjes van eik beuk en linde was je grenzeloos creatief
en je wist dat het rijk der hemelen slechts opengaat voor wie welgezind
geduldig zijn lot durft te dragen en wordt en wordt als een kind
hoort tussen 't getokkel en d'akkoorden en de rijmen met stil verdriet
vind ik eindelijk Stefan mijn broere op 't eind, op 't eind van dit lied
Stefan
Meu irmão, onde posso te encontrar, partiu para o outro lado
não recebo de você sinal nem mensagem do seu distante, do seu distante lar
é verão ou inverno aí, é dia ou noite agora
você sonha ou está acordado ou dorme, dorme tranquilo
meu irmão, você está sempre sozinho aí e já se acostumou com isso?
entre as incontáveis almas perdidas, está lá pai, também pai por aqui
sabemos tão pouco sobre esse belo paraíso que vem depois
vivemos com medo e temor de Hein, o magro Hein com sua foice
ah, deixa eu ouvir algo de você, uma palavra ou talvez um suspiro
ou um simples toque na janela, está tão quieto, tão quieto desde então
escreva algo nas nuvens, uma letra seria mais que suficiente
ou pergunte ao sabiá se ele canta, se ele canta amanhã cedo
para o vento ao redor da casa nas árvores, para o sol e a lua talvez
pergunto à estrela mais distante, você viu meu irmão, meu irmão?
procuro no trabalho das suas mãos, nos seus brinquedos artísticos
com os restos de carvalho, bétula e tília, você era infinitamente criativo
e você sabia que o reino dos céus só se abre para quem é bem-intencionado
que suporta pacientemente seu destino e se torna e se torna como uma criança
ouvindo entre os dedilhados e os acordes e as rimas com triste silêncio
finalmente encontro Stefan, meu irmão, no final, no final desta canção