Annie
In een arm, eenvoudig hutje
Laat me daar een even zien
Daar ligt op een veren bedje
Een meisje van een jaar of tien
Dat is lieve Annie
Die haar oogjes treurig had
En haar roze, roze kleurtjes
Liepen van haar wangen af
Op een avond riep ze moeder
Kus me voor de laatste keer
Kom een poosje bij me zitten,
Morgen leef ik heus niet meer
Geef de pop maar aan mijn zusje
En de duifjes maar aan Koos
Toen de lieveling dit gezegd had
Sloot ze de oogjes voor altoos
Een, twee, drie, vier dagen later
Toen ze in haar kistje lag
Werd ze naar het stille kerkhof
Naar haar grafje heen gebracht
Ach wat schreide de arme moeder
Ach wat schreide die arme vrouw
Dat ze hare lieve Annie
Nooit meer zien of kussen zou
Annie
Em uma cabana simples e pobre
Deixa eu ver isso um pouquinho
Lá tem uma cama de penas
Uma menina de uns dez anos
Essa é a doce Annie
Que tinha os olhinhos tristes
E suas cores rosas
Escorriam de suas bochechas
Certa noite ela chamou a mãe
Me beija pela última vez
Vem sentar um tempinho comigo,
Amanhã eu não vou mais viver
Dá a boneca pra minha irmã
E os pombinhos pro Koos
Quando a querida disse isso
Fechou os olhos pra sempre
Um, dois, três, quatro dias depois
Quando ela estava no caixão
Foi levada pro cemitério silencioso
Pro seu túmulo, então
Ah, como chorava a pobre mãe
Ah, como chorava a coitada
Que nunca mais veria sua Annie
Nem a poderia beijar.