Doe het doek maar dicht
Een kort maar ernstig woord, dat wil d'r altijd nog wel in
Dat geeft aan al die grappenmakerij, toch nog een zin
En daarom na alles wat u zag en hoorde
Deze simpele maar o zo diepe woorden
Joechhee, joechhee, joechhee
Een nieuwe lente, een nieuw geluid
Het leven is een pijpkaneel en Holland is de bruid
refren':
Haal het doek maar op, doe het licht maar aan
Dan zal ik je eens even laten zien wat ik kan
En al staat het dan niet in de Catechisemus
There is no business like showbusiness
Al ben je kardinaal, of bisschop of de paus
Je mag geen mop vertellen
En je krijgt ook geen applaus
Het is misschien niet nederig
Maar ik, ik vind het fijn
Nee, ik zou nooit, nooit, nooit
Nee nooit, nooit, nooit
Iets anders willen zijn
Wie ruste wil in het groene woud, met goed gevulde tas
Wie Neerlands bloed door d'adren vloeit, vooruit met flinke pas
Want het blijft in 's mensen leven altoos strijden
Arbeid adelt op de grote stille heide
Wie met ons mee naar buiten gaat, in Limburgs dierbaar oord
Hij zal ons land niet krijgen, en de boer hij ploegde voort
refren'
Feche o pano
Uma palavra curta, mas séria, que sempre pode entrar
Isso mostra toda essa palhaçada, ainda tem um sentido
E por isso, depois de tudo que você viu e ouviu
Essas palavras simples, mas tão profundas
É, é, é
Uma nova primavera, um novo som
A vida é um canudo e a Holanda é a noiva
refrão:
Levante o pano, acenda a luz
Então eu vou te mostrar do que sou capaz
E mesmo que não esteja na Catequese
Não há negócio como o show business
Mesmo que você seja cardeal, ou bispo ou o papa
Você não pode contar uma piada
E também não recebe aplausos
Pode não ser humilde
Mas eu, eu gosto disso
Não, eu nunca, nunca, nunca
Não, nunca, nunca, nunca
Queria ser outra coisa
Quem quer descansar na floresta verde, com a mochila cheia
Quem tem o sangue holandês correndo nas veias, avante com firmeza
Porque na vida das pessoas sempre é uma luta
O trabalho dignifica na grande e silenciosa charneca
Quem vai conosco para fora, nesse querido lugar da Limburg
Não vai conseguir nosso país, e o fazendeiro continua arando
refrão