Je spreekt over Darwin
We zitten samen bij de schemerlamp
Gordijnen dicht - de kleine kachel brandt
Jij met een heel erg wetenschappelijk boek
Ik met mijn werk: een kapotte kinderbroek
Jij leest geconcentreerd en zegt geen woord
Maar 'k heb je zucht daarnet toch wel gehoord
Jij zit nu te verlangen naar een man
Met wie je echt eens debatteren kan
En omdat je toch graag wat zeggen wil
- Het is de hele avond al zo stil -
Begin je tegen mij
Je praat aan me voorbij
Je weet: ik kan er immers toch niet bij
refren':
Je spreekt over Darwin, je spreekt over Kant
Je verklaart me de zin van het leven
Maar ik zou voor een lach
Voor een druk van je hand
Voor een knikje en een zoen soms, heel even
De relativiteit, 't absolute verstand
Al die apen van Darwin, al die wijsheid van Kant
Zelfs de zin van het leven graag geven
Wij passen eigenlijk niet bij elkaar
Eens dachten we van wel - maar 't is niet waar
Jij was zo'n echte deeg'lijke student
Je werkte bij je prof als assistent
Ik voelde mij naast jou gewoon frivool
Een echt klein meisje van de huishoudschool
En liepen we zo 's avonds arm in arm
Een straatje om - dan praatte jij je warm
'k Begreep wel niet veel van jouw vaklatijn
Maar ik luisterde verrukt en vond het fijn
Want alles wat je zei
Dat was zo nieuw voor mij
Al kon ik er ook helemaal niet bij
refren'
Pas later drong de waarheid tot je door
Ik had alleen maar een gewillig oor
Ik was wel lief, gezellig, opgewekt
Maar 'k had geen snipper werk'lijk intellect
Sinds je dat weet, ben je teleurgesteld
Je hebt geen waar gekregen voor je geld
Je zit hier niet omdat je van me houdt
Maar omdat we nu eenmaal zijn getrouwd
Het kost je moeite vaak om lief te doen
Een domme vrouw die krijgt van jou geen zoen
En toch is er voor mij
Maar een en dat ben jij
Al praten we ook aan alles voorbij
Você fala sobre Darwin
Estamos juntos sob a luz da luminária
Cortinas fechadas - o aquecedor pequeno ligado
Você com um livro bem científico
Eu com meu trabalho: uma calça de criança rasgada
Você lê concentrada e não diz uma palavra
Mas eu ouvi seu suspiro há pouco
Você agora deseja um homem
Com quem realmente possa debater
E como você quer dizer algo
- A noite toda está tão silenciosa -
Você começa a falar comigo
Você fala sem me ouvir
Você sabe: eu não consigo acompanhar
refrão:
Você fala sobre Darwin, você fala sobre Kant
Você me explica o sentido da vida
Mas eu trocaria por um sorriso
Por um toque da sua mão
Por um aceno e um beijo às vezes, só por um instante
A relatividade, a razão absoluta
Todos aqueles macacos de Darwin, toda a sabedoria de Kant
Até o sentido da vida eu daria
Nós na verdade não combinamos
Um dia pensamos que sim - mas não é verdade
Você era uma estudante bem aplicada
Trabalhava com seu professor como assistente
Eu me sentia ao seu lado apenas fútil
Uma verdadeira menininha da escola de donas de casa
E andávamos assim à noite de braços dados
Por uma ruazinha - então você se empolgava
Eu não entendia muito do seu jargão
Mas ouvia encantada e achava legal
Porque tudo que você dizia
Era tão novo para mim
Mesmo que eu não conseguisse acompanhar
refrão
Só depois a verdade te atingiu
Eu só tinha um ouvido disposto
Eu era doce, divertida, animada
Mas não tinha um pingo de intelecto
Desde que você sabe disso, está decepcionado
Você não teve retorno pelo seu investimento
Você não está aqui porque me ama
Mas porque estamos casados
É difícil para você ser carinhoso
Uma mulher burra não recebe beijo seu
E ainda assim, para mim
Só existe você
Mesmo que a gente fale sem se ouvir.