Laarzen
Ik had ze an, da's nou twaalf jaar geleden
't Was mei en zonnig met een blauwe lucht
Het was in veertig. Ik had paardgereden
En met die laarzen aan ben ik gevlucht
En met die laarzen aan heb ik gezeten
't Is nou voorbij en alles bij elkaar
Zijn we de oorlog al weer lang vergeten
Maar af en toe dan kijk ik er eens naar
Zo'n ding is op zichzelf niet zoiets raars
Gewoon, een laars
Nee, laarzen op zichzelf, daar is niets tegen
Maar kijk, wanneer het er miljoenen zijn
Miljoenen laarzen, dreunend op de wegen
En met daarachter 1 krankzinnig brein
Weet u nog wel, die laarzen, die marcheren
De laarzen, die marcheren op de maat
En die geen sterveling kan tegenhouden
Met geen geweld en met geen goede wil
En weet u nog 't geluid, dat zo benauwde
'Die laarzen houden bij mijn voordeur stil'
Nou goed, wij hier vanavond met zijn allen
We zijn er aan ontsprongen, aan die dans
En al die anderen, die zijn gevallen
Die hebben nu een - nogal dorre - krans
's Kijken, waren het er dertig miljoen
Of waren het er soms nog meer
Laten we bedenken, een volgende keer
't Zijn de laarzen, die het hem doen
Wij zeggen: 'Kijk, hoe gaat het, mevrouw Karels!'
Ze zegt: 'O dank u, werkelijk heel goed'
Dat zal ook wel, ze heeft weer zulke parels
Ze is weer dik, ze heeft alweer zo'n hoed
Soms wordt de vraag: 'Hoe gaat het?' wel eens pijnlijk
Soms is die vraag: 'Hoe gaat het?' wel eens mis
'Wat zegt u, mijn familie? Dood, waarschijnlijk
Ik ben de enige die over is'
En wij, wij leven door, we zijn 't vergeten
We hebben alles weer wat opgelapt
Maar laarzen hebben veel op hun geweten
Ze hebben heel Europa platgetrapt
En als we alles eens preciezer wisten
Van al die kind'ren zonder onderdak
Van al die zwervelingen en vermisten
Dan zaten we niet zo op ons gemak
's Kijken, waren het er veertig miljoen
Of zijn het er soms nog meer
Laten we bedenken, een volgende keer
't Zijn de laarzen, die het hem doen
Een laars is schoeisel, vervaardigd uit rundleder
Dat zegt het woordenboek, meer zegt het er niet van
En mannen zoals Rauter en Schreieder
Die hadden dat rundleder schoeisel an
En daarmee trapten ze op onze mensen
Ze trapten op het hart en op de geest
Wij zitten nu nog ernstig te bedenken
Of zij wel echt misdadig zijn geweest
Die laarzen kunnen ons nu niet meer deren
Maar in de verte dreunt een nieuw refrein
Er zullen nieuwe laarzen opmarcheren
Zolang er zoveel runderen zijn
's Kijken, wordt het dan weer net als toen
Och, hoe het dan ook mag zijn
't Is niet dat ene krankzinnige brein
't Zijn de laarzen, die het hem doen
Botas
Eu as tinha, faz doze anos já
Era maio e ensolarado com céu azul
Era em quarenta. Eu andei a cavalo
E com essas botas eu fugi
E com essas botas eu fiquei
Agora já passou e tudo junto
Já esquecemos a guerra há muito tempo
Mas de vez em quando eu olho pra isso
Uma coisa assim não é tão estranha
Só, uma bota
Não, botas por si só, não tem nada contra
Mas olha, quando são milhões
Milhões de botas, ecoando nas estradas
E atrás delas, uma mente insana
Você se lembra, aquelas botas, que marcham
As botas, que marcham no compasso
E que nenhum mortal pode parar
Com nenhuma força e com nenhuma boa vontade
E você se lembra do som, que era tão angustiante
'Aquelas botas param na minha porta'
Bom, nós aqui esta noite todos juntos
Escapamos daquela dança
E todos os outros, que caíram
Agora têm uma - bem seca - coroa
Vamos ver, eram trinta milhões
Ou eram até mais
Vamos pensar, na próxima vez
São as botas, que fazem isso
Nós dizemos: 'Olha, como vai, senhora Karels!'
Ela diz: 'Oh, obrigada, realmente muito bem'
Isso deve ser verdade, ela tem pérolas de novo
Ela está gorda de novo, com um chapéu novo
Às vezes a pergunta: 'Como vai?' é dolorosa
Às vezes essa pergunta: 'Como vai?' é um erro
'O que você diz, minha família? Morta, provavelmente
Sou a única que sobrou'
E nós, nós seguimos, esquecemos
Consertamos tudo de novo
Mas as botas têm muito a responder
Elas pisotearam toda a Europa
E se soubéssemos tudo com mais precisão
Sobre todas aquelas crianças sem abrigo
Sobre todos aqueles vagabundos e desaparecidos
Então não estaríamos tão à vontade
Vamos ver, eram quarenta milhões
Ou são até mais
Vamos pensar, na próxima vez
São as botas, que fazem isso
Uma bota é um calçado, feito de couro bovino
É o que diz o dicionário, não diz mais nada
E homens como Rauter e Schreieder
Usavam esse calçado de couro bovino
E com isso pisotearam nosso povo
Pisotearam o coração e a mente
Nós ainda estamos pensando seriamente
Se eles realmente foram criminosos
Aquelas botas não podem mais nos afetar
Mas ao longe ecoa um novo refrão
Novas botas vão marchar
Enquanto houver tantos bois
Vamos ver, será que vai ser como antes
Oh, como quer que seja
Não é aquela mente insana
São as botas, que fazem isso