Rob
Ik heb van m'n ouders, God hebbe hun ziel
Teveel aan fatsoen meegekregen voor later
Ik heb 'r meer last dan plezier van gehad
En 't meest weerzinwekkende voorbeeld is Rob
Ik kende 'm pas, toen al bleek wat 't was
Een zeurende trut van 't zuiverste water
Die altijd weer aankwam en nooit was gevraagd
En door mijn fatsoen zei ik nooit: "Lazer op"
En soms werd het ook mijn fatsoen wat te veel
Dan dee ik met zo'n smoel de deur voor 'm open
Dan zei 'ie: "Wat heb je? Je kijkt zo bedrukt
Je leeft veel te eenzaam, dat maakt iemand zuur
Maar goed dat ik langs kwam, dat fleurt je wat op
Ik moest eigenlijk vaker eens langs komen lopen"
Dan daalde z'n kont langzaam neer in mijn stoel
En plakte daar vast voor de eerste paar uur
refren':
Klop-klop, daar is Rob
Met een bord voor z'n kop
In die kop zit niemendal
Dat belet 'm niet te lullen
Z'n jenever-glas te vullen
Tot ik bijna toe ben aan een hartaanval
Dan zegt 'ie: "Nou, tot gauw
Ik heb je toch niet opgehouwen
Nou, tot gauw"
"Dag Rob"
Lazer op
Lazer op
Lazer op
Bord voor z'n kop
Een keer, toen 'ie langskwam, schoot ik in m'n jas
Ik dacht 'm 'ns listig een keer te ontlopen
Ik zei: "Da's nou jammer, ik moet op bezoek"
Toen zei 'ie: "Dan loop ik zover met je op"
Ik belde in wanhoop bij iedereen aan
Hij zei: "Maar wat gek he, d'r doet niemand open
Da's ook niet zo netjes". Aan 't eind van 't lied
Zat hij in mijn stoel met dat bord voor z'n kop
En eens, toen ik met een intieme vriendin
Juist bezig was nog wat intiemer te worden
Toen bleef 'ie aan 't bellen, tot gek-wordens toe
En zei toen: "Hallo, ik hoop niet dat ik stoor
Mevrouw is familie, ja, dat zie je meteen
Nee, ik neem wel een stoel hoor, da's prima in orde
Laat mij jullie niet storen, bij dat wat je deed
Ik ben er niet he, gaan jullie rustig door"
refren'
't Werd een obsessie, ik droomde van Rob
Een droom waar ik bij in m'n zweet lag te baden
Dan was ik een vlieg en volkomen verlamd
En zat op de stoel die door Rob werd bezet
Dan zag ik dat machtige achterkwartier
Verpletterend neerkomen zonder genade
Steeds nader, steeds nader, tot ik met een gil
(Ik was maar een vlieg)
En puilende ogen omhoog schoot in bed
Maar laatst belde Kees op, die zei: "Weet je 't al
Ze bouwen die flats toch, wat wil nou gebeuren
Daar lazert een hijsblok boven op Rob
Zo dood als een pier joh, wat had je gedacht"
Die nacht sliep ik goed maar daarna begon Rob
Als dooie zo vreselijk vervelend te zeuren
Te schuiven met stoelen, geklop op de deur
Geen oog doe ik dicht en ik droom ied're nacht
Klop-klop, ben jij dat Rob
Met een bord voor z'n kop
Zwerft 'ie nou door 't helal
Dat belet 'm niet te zeuren
Door te zeuren, uit den treure
Tot ik bijna toe ben aan een hartaanval
Daar is 'ie en ik wou
Dat 'ie nou maar 'ns op wou houwen, nou
Klop-klop, klop-klop
Daar is Rob
Daar is Rob
Daar is Rob
Nog steeds een bord voor z'n kop
Rob
Eu recebi dos meus pais, que Deus os tenha
Demais de educação pra depois
Eu tive mais problemas do que diversão com isso
E o exemplo mais nojento é o Rob
Eu só conheci ele, e já deu pra ver o que era
Um chato insuportável do mais puro tipo
Que sempre aparecia sem ser convidado
E pela minha educação eu nunca disse: "Sai fora"
E às vezes minha educação também pesava
Então eu abria a porta pra ele com uma cara
Ele dizia: "O que você tem? Você parece tão pra baixo
Você vive muito sozinho, isso deixa alguém amargo
Ainda bem que eu passei aqui, isso te anima um pouco
Eu devia vir aqui mais vezes, né?"
Então ele se acomodava na minha cadeira
E grudava lá por algumas horas
Refrão:
Toc-toc, lá vem o Rob
Com um prato na cabeça
Dentro da cabeça dele não tem nada
Isso não impede ele de falar
De encher o copo de gin
Até eu quase ter um ataque cardíaco
Então ele diz: "Bom, até logo
Eu não te atrapalhei, né?
Bom, até logo"
"Tchau, Rob"
Sai fora
Sai fora
Sai fora
Prato na cabeça
Uma vez, quando ele veio, eu me enfiei no meu casaco
Achei que ia dar um jeito de escapar dele
Eu disse: "Que pena, eu tenho que visitar alguém"
Ele disse: "Então eu vou te acompanhar até lá"
Desesperado, eu bati na porta de todo mundo
Ele disse: "Que estranho, ninguém abre
Isso não é muito educado". No final da música
Ele estava na minha cadeira com aquele prato na cabeça
E uma vez, quando eu estava com uma amiga íntima
Tentando ficar ainda mais íntimos
Ele ficou ligando, até eu ficar maluco
E disse: "Oi, espero que não esteja atrapalhando
A senhora é da família, sim, dá pra ver
Não, eu pego uma cadeira, tá tudo certo
Não se preocupem comigo, continuem o que estavam fazendo
Eu não estou aqui, sigam em frente"
Refrão
Virou uma obsessão, eu sonhava com o Rob
Um sonho em que eu estava suando em bicas
Eu era uma mosca e completamente paralisado
Sentado na cadeira que o Rob ocupava
Então eu via aquele traseiro poderoso
Desabando sem piedade
Cada vez mais perto, até eu gritar
(Eu era só uma mosca)
E com os olhos esbugalhados acordei na cama
Mas outro dia o Kees ligou, ele disse: "Você soube?
Estão construindo aqueles prédios, o que vai acontecer?
Um bloco de concreto vai cair em cima do Rob
Morto como uma pedra, o que você achou?"
Naquela noite eu dormi bem, mas depois o Rob
Começou a ser insuportavelmente chato
Arrastando cadeiras, batendo na porta
Não consigo fechar os olhos e sonho toda noite
Toc-toc, é você, Rob?
Com um prato na cabeça
Ele está vagando pelo universo
Isso não impede ele de encher o saco
De tanto encher o saco, sem parar
Até eu quase ter um ataque cardíaco
Lá está ele e eu queria
Que ele parasse de uma vez, poxa
Toc-toc, toc-toc
Lá vem o Rob
Lá vem o Rob
Lá vem o Rob
Ainda com um prato na cabeça