En vårdag i november
som inga sorger fanns
naturens lagar i balans
som om vi alltid var tillsammans
men som om värden sa ifrån
som glada dar drar korta strån
jag blir väl kvar här i stan vid stångån
vi levde ut en kort sekund
så långt från tankarna av avund
i samma tankar en gång tilll
på vad vi gjort å vad vi vill
som om lyckan var en fjäril
vi skaffar håv att fånga i
fast den trivs bäst när den är fri
finns ingen bur som den trivs bra i
men som att be för ingenting
och som att knäppa utan händer
vi liksom väntar på en vårdag i november
som om tankarna stod still,
kan inte säga vad man vill
så man går tyst omkring å drömmer
en vidrig tystnad feg å snål
blir dialog av alkohol
man vågar säga allt man glömmer
men som om tiga vore guld
och som om ölen tog nån slags oskuld
en spegelbild i en vattenpöl visar upp en bakful knöl
som håller käft tills han får starköl
som om problemet blev en vän
så kysste vi varann igen
och föll som små popidoler ner i sängen
men som att be för ingenting
och som att gripa utan händer
vi liksom väntar på en vårdag i november
kanske blir det som vi vill
att vi kan träffas i april
och vi får åter se vår fjäril
då kan vi skippa undanflykter
för en fjäril flyger nykter
Um Dia de Primavera em Novembro
como se não houvesse tristezas
as leis da natureza em equilíbrio
como se estivéssemos sempre juntos
mas como se o mundo dissesse não
como dias felizes que puxam fios curtos
eu fico aqui na cidade perto do rio
vivemos por um breve segundo
tão longe dos pensamentos de inveja
nos mesmos pensamentos mais uma vez
sobre o que fizemos e o que queremos
como se a felicidade fosse uma borboleta
nós arranjamos uma rede para pegar
mas ela se sente melhor quando está livre
não existe gaiola onde ela se sinta bem
mas é como rezar por nada
e como clicar sem mãos
nós meio que esperamos por um dia de primavera em novembro
como se os pensamentos parassem,
não consigo dizer o que se quer
então ando em silêncio e sonho
um silêncio horrível, covarde e mesquinho
vira diálogo de álcool
você se atreve a dizer tudo que esquece
mas como se calar fosse ouro
e como se a cerveja tirasse alguma inocência
um reflexo em uma poça de água mostra um cara de ressaca
que fica quieto até conseguir uma cerveja forte
como se o problema se tornasse um amigo
então nos beijamos de novo
e caímos como pequenos ídolos pop na cama
mas é como rezar por nada
e como agarrar sem mãos
nós meio que esperamos por um dia de primavera em novembro
talvez aconteça como queremos
que possamos nos encontrar em abril
e possamos ver nossa borboleta de novo
então podemos deixar as desculpas de lado
porque uma borboleta voa sóbria