395px

Seis olhos, doze estrelas

Wormlust

Sex Augu, Tólf Stjörnur

Sex augu, tólf stjörnur
Með himinþokur milli fingra sér
Sveipaður myrkri og harmi
Drukknandi augu synda yfir það sem fyrir ber
Leifar fjarlægra drauma finnast undir isilögðum sjáöldrum
Berjast þær sýnir um að komast upp a yfirborðið

Vaki þú hyldýpi óskylt takmörkunum holdsins
Leyf okkur að hvíla í faðmi þinum
Að þekkja ásjónu vítislogana
Allar þessar óteljandi tennur
ÞÍnar sálhreinsandi hvítu klær
Klórandi
Fálmandi
Eftir hlutdeild í tilveru utan líkama

Sú óendandi þjáning
Hve við þráum að þekkja form hennar
Að samtvinnast greipum logans
Yfirstíga eðju holdsins
Að svífa
Fuðra upp
Enda

Eilíft líf
Bjögun hins illlýsanlega sjálfs
Orðin eru bitur lofsöngur
Og munnur okkar fullur af glerbrotum
Án andgiftar
Gleyptar hafa verið ófáar tennurnar
Ódauðleg prísund umlykjandi
Aðgangur að djúpunum; hylling
Vonarglætan kæfð

Brenni þeir útlimir ófærir um að slá frá sér
Rotni það hold af beinum sem getur ei brunnið
Megi þessir tónar sveipa af hulunni
þEtta verk hreinsa burt sköpunarverkið
Megi uppljómum tendrast í hugum allra
Megi allt sem er
Vera ei meir
Hent inn í óseðjandi hreinsunareldinn
Ráðgáturnar leystar og dauðinn eina frelsunarorðið
Frelsuð frá tilveru
Andinn dreginn á brott

Við sjáum pyttinn
Ginnungargap ofar öllum skilningarvitum
Líkama kaffærða í óyfirstíganlegum refsingum
Endi allra ferðalaga
Við heyrum sársaukaópin
ÞÆr fjarlægu raddir sem klifra upp hallarsalina

Við lifum í draumaheim
Sársaukinn vekur ei
Fingur titra, augun grípa í tómt
Litir renna saman í eitt
Móðan smýgur sér í öll vit
Við erum bundinn í dróma
Klædd sólinni
Himneskum eldi
Engin leið út

Seis olhos, doze estrelas

Seis olhos, doze estrelas
Com nebulosas entre os dedos
Escuridão e tristeza sombrias
Olhos se afogando nadam sobre o que está acontecendo
Remanescentes de sonhos distantes são encontrados sob sorvete
Shows de luta mostra até a superfície

Você desperta o abismo de limitações indefinidas da carne
Vamos descansar em seu seio
Para conhecer o rosto das chamas infernais
Todos esses incontáveis dentes
Suas roupas brancas purificadoras
Espírito de cloro
tatear
Compartilhando a existência fora do corpo

O sofrimento infinito
Como desejamos conhecer sua forma
Para integrar o aperto da chama
Supere a carne da carne
Subindo
Levante-se
final

Vida eterna
A distorção do eu ilusório
As palavras são amargas
E nossa boca cheia de vidro quebrado
Sem delinquentes
Os dentes não foram engolidos
Prisma imortal encerrando
Acesso ao profundo celebração
Felicidade sufocada

Esses membros são incapazes de romper
Diminuir a carne dos ossos que não podem ser queimados
Que esses tons varrem o véu
estes trabalhos limpam a criação
Que a iluminação se transforme na mente de todos
Que tudo seja
Não mais
Entre na refinaria indescritível
Os mistérios são resolvidos e a morte é a única palavra de salvação
Entregue da existência
O Espírito se afastou

Nós vemos o jarro
Ginnungargap acima de todos os sentidos
Corpo carmesim em punições intransponíveis
Fim de todas as viagens
Nós ouvimos os botões da dor
Suas vozes distantes subindo o corredor

Nós vivemos em um mundo de sonhos
A dor não desperta
Dedo vibra, olhos presos
As cores se fundem em uma só
A mãe foge em todos os sentidos
Estamos fadados a sonhar
Vestida ao sol
Fogo Celestial
Sem saída