Niemandsland
Waar zullen mensen wonen
In huizen als verlaten holen
Door hun god verstoten
In zijn naam kapotgeschoten
De blik in hun ogen
Vredevol geboren
Maar door oorlog en door onmacht
Leeg, zonder mededogen
Waar zal nog liefde mogen wonen
Als haar baby ligt bedolven
Onder tranen en pijn
Of verdween in de golven
Haar fiere blik op morgen
Vragend en hoopvol
Door de hopeloze strijd
Alleen nog tijd voor grote zorgen
Waarvan zullen wij nog dromen
Als we kromgebogen
Alleen de krant willen geloven
Die ons net had voorgelogen
Als dolle honden dolend
Langs de riolen
Waar haat groeit naar boven
Groeit het boven onze hoofden
Waar zullen wij dan blijven
Met onze blik vol medelijden
Doen alsof we begrijpen
Er is daar niets om te benijden
Met onze kop in het zand
Veilig aan deze kant
Zijn we sant in niemandsland
Sant in niemandsland
Maar geen paranoia die het zo had bedoeld
En het water dat het journaal overspoelt
We zijn het al gewend, eeuwig verdoofd
En duizend bommen en granaten in ons hoofd
Dames en heren politiek bijten in eva's vrucht
Wat populair is wordt vroeg of laat ook berucht
Welkom in wereldoorlog vier
Welkom in wereldoorlog vier
Wie brengt ons genezing hier
Terra de Ninguém
Onde as pessoas vão morar
Em casas como buracos abandonados
Rejeitadas por seu deus
Destruídas em seu nome
O olhar em seus olhos
Nascido em paz
Mas pela guerra e pela impotência
Vazio, sem compaixão
Onde ainda poderá haver amor
Se seu bebê está soterrado
Sob lágrimas e dor
Ou desapareceu nas ondas
Seu olhar altivo para o amanhã
Questionador e esperançoso
Pela luta sem esperança
Só há tempo para grandes preocupações
Do que ainda vamos sonhar
Se estamos curvados
Só acreditando no jornal
Que acabou de nos enganar
Como cães loucos vagando
Pelas bocas de lobo
Onde o ódio cresce
Cresce acima de nossas cabeças
Onde vamos ficar então
Com nosso olhar cheio de compaixão
Fingindo que entendemos
Não há nada ali para se invejar
Com a cabeça na areia
Seguros deste lado
Estamos perdidos na terra de ninguém
Perdidos na terra de ninguém
Mas não é paranoia que quis assim
E a água que inunda o noticiário
Já estamos acostumados, eternamente entorpecidos
E mil bombas e granadas em nossa cabeça
Senhoras e senhores, a política morde o fruto de Eva
O que é popular cedo ou tarde também será infame
Bem-vindos à terceira guerra mundial
Bem-vindos à terceira guerra mundial
Quem nos traz cura aqui