Joao Dopao
Era un rapaciño que xogaba ó balón;
-refírome ó futbol, non ó balonmao-
Non era moi grande o rapaz en cuestión,
Pero non o sei fixo (soio o vin retratao)
Lle, lle, Joao Dopao
A parte do deporte tiña outra afición,
Que era darlle ó viño en bota ou en garrafón,
Por iso os domingos, antes de xogar,
En vez dos vestuarios, il cambiábase no bar.
Co paso do tempo e co paso do alcohol
Joao foi perdendo o seu olfato de gol,
Tamén perdeu a confianza do entrenador
E só hai unhos días que perdeu o reló.
João Dopão
Era um garotinho que jogava bola;
-referindo-me ao futebol, não ao handebol-
Não era muito grande o garoto em questão,
Mas não sei, só o vi retratado.
Lá, lá, João Dopão
Além do esporte, ele tinha outra paixão,
Que era beber vinho, seja em bota ou em garrafão,
Por isso, aos domingos, antes de jogar,
Em vez dos vestiários, ele se trocava no bar.
Com o passar do tempo e com a bebida,
João foi perdendo seu faro de gol,
Também perdeu a confiança do treinador
E só há poucos dias que perdeu o relógio.