Eski Dostlar
İki kişi iki kıyıda karşılıklı
Bakışları gölgeli ince bir hüzünle
Aynı rakıyla dumanlı dillerinde aynı şarkı
Kim inanır ki düşman olduklarına
Memleket aşkının ne dili var ne dini
Doğmaya gör o anda yakar yüreğini
Komşu olmak bundan böyle yazılmışken alnımıza
Gel de ağlama şu düşman halimize
Doğduğum ev eski dostlar bizim mahalle
Boğaziçi düşlerimi süslüyor hala
Şu İstanbul eski günlerden kalma bir alışkanlık
Bakmayın siz Atina'dan geldiğime
Velhos Amigos
Dois que se encontram em lados opostos
Se olham com uma tristeza sutil
Com a mesma bebida, nas línguas embaçadas, a mesma canção
Quem acreditaria que se tornaram inimigos?
A terra do meu povo não tem língua nem religião
Se você se atrever, queima o seu coração
Ser vizinho agora é algo que está escrito em nossa testa
Vem e explica essa nossa rivalidade
A casa onde nasci, velhos amigos, nosso bairro
O Bósforo ainda enfeita meus sonhos
Essa Istambul é um amor que vem dos velhos tempos
Não se espante, sou de Atenas, mas não me esqueço.