Güne Bakan
Evvel zaman içinde dostlar ağaçlara ev kurardık
Tatlı bir düş içinde bir yere bir göğe bakardık
Gönlümüz kuş gibiydi dostlar dünyaya kanat açardık
Tutsak değildik zamana başına buyruk yaşardık
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Ay büyülüydü yakamoz deniz
Ardından koştuğumuz sonbaharla
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Artık dönemesek de geriye
Ardından koştuğumuz o zamanlar
O zaman bu zamandır dostlar ne ister neyi özleriz
Denizini arayan akarsulara benzeriz
Pencereler bırak açık kalsın geceleri yağmurlar yağsın
Günebekan düslerimiz yağmur sesiyle çoğalsın
O Sol Que Olha Pra Nós
Era uma vez, amigos, fazíamos nossos lares nas árvores
Em um doce sonho, olhávamos para um lago em algum lugar
Nossos corações eram como pássaros, amigos, abríamos asas para o mundo
Fomos prisioneiros do tempo, mas vivíamos sob a sua ordem
Éramos crianças, éramos estrelas brilhantes naquela época
A lua era mágica, o mar tinha seu brilho
E corríamos atrás do outono que vinha
Éramos crianças, éramos estrelas brilhantes naquela época
Mesmo que não possamos voltar atrás
Corríamos atrás daqueles tempos
Agora é este tempo, amigos, o que desejamos, o que sentimos falta
Nos assemelhamos a rios que buscam o mar
Deixem as janelas abertas, que a chuva caia à noite
Que nossos sonhos de sol se multipliquem com o som da chuva