Yitik Bahar
Hayat kar altında kalan bahar
Çiçekleri üzerinde ölüyor en bereketli ağar
Üretkenlik dört duvar arasında
Kar yağıyor bahar dallarına
Bahar dallarına
Üç bin yıllık hayatın bilgesi
Sevene acı veren bedeni bal ülke
Işıklarının ardında solup gidiyor insanlar
Kar yağıyor güneşli kirpiklerine
Yalnız sevda ve kocalma hüznüydü isteği
Karşında bir sigara içip ölebilirdik
İlk sen mi soldun böyle uzak toprağından
Denizlerde yatanlar adları yitik
Boyna dolanan kement, magosa kalesi
Hepsi sayılsa tüm bir tarih mi?
Primavera Perdida
A vida sob a neve é primavera
As flores morrem na colheita mais rica
A produtividade entre quatro paredes
Neva nos galhos da primavera
Nos galhos da primavera
O sábio de três mil anos de vida
O corpo que dá dor a quem ama, é um país de mel
As pessoas murcham atrás das luzes
Neva nos cílios do sol
Era só um amor solitário e a tristeza da velhice
Poderíamos morrer fumando um cigarro na esquina
Foi você que murchou assim, tão longe da terra?
Os que descansam nos mares têm nomes perdidos
A corda que se enrosca no pescoço, o castelo de Magosa
Se tudo isso for contado, é toda uma história?