Pelkkaa Helinaa
On kuin kuolema
kulkis' varjona
aina sinne, minne meen
On kuin kuolema
astuis' kannoilla
joka ainoon askeleen
Kuinka kerran mua pelottanut ei
ja tuntui etten uuvu milloinkaan
Voima karkasi, tuuli vei
Tuskin jalan jalan eteen saan
Paljon loistokkuutta osakseni sain
mut' puheet oli pelkkää helinää
Ystäviään kuinka ystäviksi nimittää
kun yksikään ei toden tullen jää
Kadut kaupungin
joskus mittaisin,
nuorukainen huoleton
nyt mä laahustan
eellä noutajan
se mut saavuttava on
Kuinka kerran mua pelottanut ei...
Kuinka kerran mua pelottanut ei
ja edessäni ootti määränpää
Voima karkasi, tuuli vei
ja puheet oli pelkkää helinää
Ecos de Morte
É como a morte
caminhando como sombra
sempre pra onde eu vou
É como a morte
pisando nos meus calcanhares
em cada passo que dou
Como uma vez não tive medo
e parecia que nunca ia cansar
A força se foi, o vento levou
Mal consigo colocar o pé à frente
Recebi muita glória na minha parte
mas as palavras eram só ecos vazios
Como chamar de amigos aqueles que
não ficam de verdade quando a hora chega
As ruas da cidade
eu às vezes mediria,
um jovem despreocupado
agora eu arrasto os pés
na frente do ceifador
que vai me alcançar
Como uma vez não tive medo...
Como uma vez não tive medo
e diante de mim havia um destino
A força se foi, o vento levou
e as palavras eram só ecos vazios